Convívio in het Portugees betekent gezellig samen zijn. Je kunt een convívio organiseren en je hebt salas de convívio.

Dante, de Italiaanse filosoof, gaf er de volgende betekenis aan: als je mensen van verschillende pluimage, bijv. economisch of qua levensinzicht, met elkaar laat eten, drinken en praten, kan men de eigen blik op de wereld verruimen zonder veel moeite.

Verder is een convívio-leven een leven in balans. Je leeft niet van weekend naar weekend of juist van werkweek naar werkweek, maar ziet in alles wat je doet de waarde: werk, sociale contacten, creativiteit, familie. Alles in harmonie.

Met de verhalen geschreven ´Aan de Convíviotafel´ willen we een indruk geven wat we hier zoal meemaken en welke ontmoetingen er plaatsvinden, hoe verschillend mensen zijn, maar ook hoe gelijk.

Hieronder alle columns die geschreven zijn.  

 

week 51-52

Week 48-50

Sinds 2 jaar hebben we de vierbaansweg A28 naar Porto 10 km bij ons vandaan. De laatste 10 km had een vertraging van 2 jaar. Men kwam namelijk op een plek waar rotstekeningen van ver voor Christus waren. De bedoeling was hier dwars doorheen de weg aan te leggen. Er ging een roep van protest op en uiteindelijk hebben deze mensen gewonnen. De A28 heeft nu een tunnel, zodat de rotstekeningen bewaard konden blijven.

We wisten dus dat die tekeningen er waren, maar niemand kon ons vertellen waar. We werden van de één naar de ander gestuurd. Afgelopen weekend was er dan eindelijk een wandeling, georganiseerd door het fitnesscentrum uit het dorp, naar de plekken  met de prehistorische rotstekeningen. Op een tiental kilometers van hier. Indrukwekkende rotsplateaus met in graniet  uitgehouwde herten en symbolen van 10.000 jaar voor Christus, waardoor je echt door/over de oude geschiedenis loopt. Typisch portugees is dat het niet is afgeschermd, beschermd of uitgelegd. Er wordt geen hek omheen gezet, een museum gefingeerd of toegangsgelden gevraagd. Je loopt er gewoon als vanzelf overheen. Het is onderdeel van de omgeving hier en de moeite waard om te behouden en te bekijken. Het maakt deze omgeving weer mooier  en vanaf nu hebben we er een bijzondere wandeling van zo’n 2 uur bij.

De bomen die hun bladeren verliezen, raken nu aardig kaal. Daardoor ziet het landschap er totaal anders uit. Op de grond nu vele paddenstoelen tot aan bijzonder grote toe (zie hieronder). Door de vele regen wordt alles toch weer groen. Ook het gras dat ik op alle kale plekken gezaaid heb komt lekker op, heeft het een klein half jaar om weer stevig te worden. Ook moeten er komende tijd nog een tiental bomen om voor meer uitzicht en op de camping zelf een aantal flink (met de helft) worden getopt.

Vervolgens bouwen we het verplichte gehandicapte sanitair, dat vooral een uitbreiding wordt op ons bestaande sanitair. Gehandicapte mensen komen niet snel naar een heuvelachtig gebied. Maar, doet iemand dat wel, dan zijn we er klaar voor.  

Week 44-47

We hebben een paar weken overgeslagen. Hoewel we zelf druk zijn met van alles waren er niet al teveel nieuwe dingen te vertellen.

Vanochtend tijdens de hondenwandeling liepen we in de zon en was het dal bedekt met wolken, alsof we aan de rand van een meer liepen. Op de terugweg waren de wolken al bezig op te lossen en liepen we in een dikke mist. Nu is het 2 uur later en  hebben we weer zon met een witte lucht, dat duidt op veel vocht. Over een uur zal dit ook zijn opgelost en zullen we een aantal uren blauwe lucht hebben. Om half 4 verdwijnt de zon achter de heuvels en hoewel zonnig zal het een stuk kouder zijn.

We zitten duidelijk midden in de herfst en de werkzaamheden die erbij horen. Veel snoeien en zagen. Ondermeer in het bos onder de camping, om een paar tentplaatsen erbij te krijgen nu de zomermaanden steeds drukker worden. Ook weer wat bomen omgezaagd langs de rand om meer uitzicht en openheid te creëren.

Het weer geeft regelmatig regen en daar tussendoor prachtige zonnige dagen. Het gras dat door de lange droge maanden van afgelopen seizoen verdord was, begint daardoor weer goed te groeien. Op de kale plekken kon ik weer nieuw gras inzaaien.

Met de voorbereidingen voor het seizoen 2012 realiseren we ons dat komend jaar ons tiende jaar hier is. Dat moet gevierd worden natuurlijk, zeker nu we de afgelopen twee jaar zo goed zijn gaan draaien en de eerste boekingen alweer binnenkomen. Een extra project om uit te werken.

Een ander project is Portugal via het stadse leven leren kennen. We gaan binnenkort meerdere weken in Porto in ons appartement wonen. Ergens een tijd verblijven geeft toch andere informatie dan een dagje een bezoek brengen. We hopen zo informatie voor onze gasten te verzamelen waardoor ze verrassende plekken in Porto kunnen bezoeken en ervaren ook al hebben ze maar een dag.

Ons steeds dierbaardere Portugal dat zich moedig en hardwerkend door de crisis vecht. Mijnen voor zilver, goud en wolfraam die 20 jaar geleden dichtgingen worden nu met nieuwe technieken weer geopend. Aan de kust van de Algarve worden olievelden geopend, de productie van windenergie is hard op weg om een exportproduct van formaat te worden, voormalige autofabrieken worden omgebouwd voor elektrische auto’s, en de schoenindustrie komt weer terug. Enkele lichtpuntjes. Het neemt niet weg dat afgelopen donderdag een algemene nationale staking werd georganiseerd door de vakbond van mensen in overheidsfuncties zoals openbaar vervoer, de zorg, onderwijs, waar 3 miljoen mensen aan mee deden. 

En in deze tijd van zware bezuinigingen is Guimarães (samen met Maribor in Slovenie) in 2012 de culturele hoofdstad van Europa. Het zal des te meer spannend zijn hoe dit vorm zal worden gegeven in deze tijd van weinig geld. We houden jullie op de hoogte.  

Week 43

Afgelopen zondag een wandeling gemaakt in de vallei 10 km verderop, Monte Góio. Het uitzicht over de Minho en haar eilandjes was super en weer anders dan bij ons. De ochtend begon wat koud met 12 graden, maar veranderde gedurende de morgen naar zonnig en boven de 20 graden. Heerlijk weer om te wandelen. Als we onze garmin hebben, gaan we proberen deze tocht te herleiden en beschrijven. Zo willen we volgend seizoen een groter aanbod hebben.

We moeten ook ons vogelaanbod aanpassen. Er vliegt steeds een gele kwikstaart rond. De kwikstaart hadden we al, maar in plaats van een wit buikje heeft deze een felgeel buikje. De uilen vliegen hier ook nog steeds rond. Het lijkt wel een hele familie af en toe.

En we maken een schattig mirakel mee. Hoe een hond van 35 kg maatje wordt met een pup van 3 kg. Hoe die met elkaar kunnen spelen, achter elkaar aan kunnen rennen. De kop van kleine Jala past echt in de bek van grote Tomé. En er gebeurt niets. Zo teder als je zo´n bakbeest met zo´n kleine drol bezig kunt zien. Samen moeten ze nu weer wennen aan de situatie dat wij weer wat vaker weg zijn. Uit eten bij een Chinees of Shoarma tent, om eens wat anders te eten. Of op zoek naar een C5 om onze oude Xantia te vervangen. Maar het gezelschap aan elkaar is goed en daarvoor hebben we weer een 2^de hond genomen.

En dan nog dit. Dagen van debatten op tv en in het Parlement over een Angolese jongen die na 9 jaar in nederland wil blijven. Veel gedoe en natuurlijk moet hij blijven. Maar de volgende dag krijgt geruisloos een Braziliaanse jongen die pas 4 jaar in Nederland is en bij Twente voetbalt de Nederlandse nationaliteit. Omdat ons elftal goede verdedigers nodig heeft. En dan nog is Nederland het minst corrupte land. Had Griekenland eens moeten doen!

Week 41 en 42

Hoe meer tijd we hebben, hoe lastiger het lijkt te zijn om de column iedere week te schrijven. Dus, andermaal een tweewekelijkse column.

Terwijl de zon is blijven schijnen tot vandaag alsof het zomer is, heeft de regering de economische winter ingezet. Ze kondigt allerlei BTW-verhogingen af en kortingen, die hier in tegenstelling tot in Nederland, direct ingaan. Daar waar Nederland in de touwen klimt omdat over 10 jaar mensen niet tot 65 maar tot 67 moeten werken, moeten de Portugezen direct met de billen bloot.

Vandaag, maandag 17 oktober, zal de hernieuwde begroting worden ingediend, die weer verder gaat dan de vorige afspraak met de troika (d.w.z. Europa). Voor de gewone Portugees bereikt het totaal van prijsverhogingen en korten op salarissen en sociale steun toch behoorlijk een grens van wat ze nog aankunnen.

- Deze maand gaat de btw op de electriciteit van 6 naar 23%. Dit is een absolute verhoging van 11%.

- De horeca gaat van 13% naar 23%.

- De ambtenaren die meer dan 1000 euro per maand verdienen krijgen geen vakantiegeld en kerstgratificatie meer. Evenzo de gepensioneerden. Alle salarissen tussen het minimumloon en 1000 euro zijn onderhevig aan een percentuele korting op vakantiegeld en kerstgratificatie.

- In de geprivatiseerde sector mag men instellen dat er een half uur per dag langer gewerkt wordt.

- De nieuwe tolwegen kan voor iemand die in Porto werkt en even buiten Porto woont betekenen dat hij 140 euro per maand extra kosten heeft.

- Het busvervoer wordt geprivatiseerd voor 2013 en er is nu al bekend welke lijnen zullen vervallen vanwege het kostenplaatje. In Nederland is al veel geprivatiseerd op het moment dat de ondergrens van financieel inkomen hoog genoeg was (min of meer). Hier komt het op een moment dat mensen daadwerkelijk armer worden.

Op het platteland voelt men de crisis iets minder. Men heeft moestuinen en kleinvee en het huis en de grond is vaak van henzelf. Ze leven ook niet in de buurt van winkelcentra om verleid te worden tot aankopen. 

Wij persoonlijk hebben door een financiële meevaller helemaal nergens last van en konden dit weekend een andere auto kopen.

 

Week 39 en 40

Zondagavond 2 oktober zijn we voor het eerst sinds april leeg  en we gaan dan ook meteen uit eten. In Spanje net over de grens naar een nieuw Chinees restaurant. Bij thuiskomst bleken de honden zich ook nog gedragen te hebben. Tomé is geen probleem, maar Jala, de jongste, is nog niet zonder één van ons geweest en als die erg wanhopig wordt, zoekt ze naar vluchtwegen. Of, iets om op te kauwen en wij zijn er dan niet om haar te corrigeren. Maar niets van dat al.

Maandagavond hebben we 1 camper, maar we gaan toch stiekem na 10 uur een uurtje een terrasje pikken in het dorp. De herinnering aan de tropen dringt zich op. Een zoetige geur, zachte temperatuur en overal mensen die zacht gemurmel voortbrengen door geanimeerde gesprekken te voeren. Het is moeilijk uit te leggen aan mensen die hier niet wonen, maar deze ervaring maakt dat je hard werken en geld verdienen niet als het belangrijkste ziet. Je voelt dat er andere waardevolle momenten zijn. Je hoeft niet weg te duiken in je jas, je klein te maken om niet nat of koud te worden, maar je kan breeduit genieten van de lucht en de geur en alles wat er nog meer is. Het voelt alsof het je opvult.

Dinsdag doe ik een dagje Porto. Bing’s broer moet afgehaald worden van het vliegveld  ´s avonds en ik ga wat eerder om wat dingen uit te zoeken. Het is tegen de 30 graden buiten en met de deur open ruikt en voelt het wederom als de tropen, maar dan in de stad. Meteen maar even uitgeprobeerd of het hier met de fiets te doen is en dat is zo. Sommige straten kun je beter mijden vanwege druk verkeer, maar de meeste zijn goed te doen. Ook w.b. het hoogteverschil. Goed voor de steeds broodnodiger beweging, sneller dan lopen en openbaar vervoer, makkelijker dan de auto.

Nog steeds (8 oktober) dagelijks korte broekenweer. Door de droogte hoef ik nog geen gras te maaien, maar mag het zwembad ook niet meer bijgevuld worden en kan er dus niet gespoeld worden. Hoewel er nog dagelijks gebruik gemaakt wordt van het zwembad, moeten we het daarom toch maar afdekken. Helaas ook nog nooit zoveel bosbranden in oktober. Het weer breekt alle records en dus hebben we ook weer campinggasten,gisteren zowaar 5 aankomsten. Het lijkt wel hoogseizoen. Wel allemaal voor 1 nacht. Doordat er geen nieuwe aankomsten waren, konden we met mijn broer naar de fado-avond, die voor ons weer als vanouds genieten was.

We klagen niet.

Week 38

Gisteravond om 21.00 uur was er een optocht van traditionele activiteiten, zoals ossen die een ploeg trekken. Het was de hele dag afwisselend zonnig en bewolkt en net om 20.00 uur begint het te miezeren en dat duurde zeker tot een uur of 10, toen we gingen wandelen met onze hond. Ook sneu.

Ik moet trouwens zeggen onze honden. Jala, de kleine pup van nu 9 weken, ging ook mee, maar de uitdaging was iets te groot. Het was heel donker, nattige en ze mocht zo maar op straat. Dat was wel heel eng. Verder begint Tomé, de grote hond er aan gewend te raken en doet zelfs een poging tot spelen met Jala. Het is fascinerend om te zien hoe die hond van 35 kg. met een bek die de kop van Jala in één keer op kan slokken, heel voorzichtig zijn snuit voor die van Jala brengt. Jala is 2 kg. Tomé heeft zelfs al geleerd, dat als hij gaat blaffen, Jala alleen maar bang wordt. Dus, nu gromt hij alleen zachtjes.

We hebben 4 tenten met Portugezen die meedoen aan de triatlon vanmiddag, die ze in het dorp georganiseerd hebben. Het weer is goed. De zon schijnt en het is een lekkere temperatuur om te fietsen. Tegelijkertijd is er vanochtend een tocht voor klassieke auto´s die begint in Vila Nova de Cerveira en laat in de middag eindigt. Tussen de middag een lekkere lunch en zondag 25 september 2011 is goed besteed.

Bing is druiven plukken om er jurepiga (zelfgemaakte port) van te maken. De oogst is erg vroeg dit jaar. We maken een fruitsalade van de appels, peren, vijgen en druiven. De kastanjes (ook zeer vroeg) maken we diepvriesklaar.

 

 

week 36 en 37

 

Vandaag, 14 september en Bings ouders zijn er. Column schrijven zit dan niet direct in het hoofd. Dan wordt er samen gegeten, als gasten niet bij ons eten en gekaart. Daarbij draaien we meer camping dan we andere jaren doen. G

Ondertussen is het 17 september en de aankomsten houden maar niet op. Je merkt dan ook dat het niet alleen concreet een aanpassen is, nl. meer of minder campingwerk, maar ook een geestelijke. Het duurt een paar dagen voordat we weer in het ritme van camping draaien zitten.We eten zelfs buiten. 

In Nederland komt de economische groei tot stilstand. lees ik in de krant. Dit is niet, zoals in de Zuid-Europese landen, onze eigen schuld, maar een gevolg van de wereldcrisis. Want wij zijn hardwerkende, verantwoordelijke, fatsoenlijke mensen, en de mensen in Zuid-Europa niet, of zoiets?

Door de langdurige warmte moeten we nu ook al in september kastanjes en druiven oogsten. Dat wordt een vroege en goede wijn dit keer.

Week 35

Bing gaat vandaag voor 4 dagen terug naar Nederland, omdat zijn ouders 55 jaar getrouwd zijn. Hij met zijn plichtsgevoel doet al het werk voor vandaag en de komende week. Ik laat het me lekker aanleunen. Alleen de column moet dus wat eerder geschreven, want die zet hij op internet.

De buurvrouw komt langs om bloemen te plukken voor de graven van haar ouders. Ieder weekend zet zij en allerlei andere dorpelingen verse bloemen op familiegraven. Ik ben iedere keer weer onder de indruk als ik er mee geconfronteerd wordt.

Motorrijders  zijn een groep apart. Zo leuk om te zien. Het gaat over lands- en economische grenzen heen, als je maar dezelfde passie voor motors hebt. De laatsten van dit weekend zijn individuen uit uit verschillende landen en doen sinds 23 jaar vakanties samen.

Een stel van een camper is gepensioneerd en heeft alle tijd, maar dat zou je niet zeggen. Als hij nu bedenkt dat hij morgen weg wil, wil hij nu betalen. Als hij de volgende ochtend merkt, dat het brood er pas om 10 uur is in plaats van 9 uur, vindt hij dat ook lastig, vraagt zijn geld terug en rijdt weg met de woorden: ik heb de tijd aan mezelf, want ik ben gepensioneerd!?

Over het algemeen is de schoonmaak van de huizen een eitje. Het is pas als er veel mensen gebivakkeerd hebben, die kennelijk nooit iets schoon gemaakt hebben, dat je merkt dat men over het algemeen netjes is op de spullen.

Evenzo met de gemeenschappelijke barbecue. Die kun je gebruiken en netjes achterlaten. Houtskool laten mensen er vaak inzitten, maar kan makkelijk mee gebruikt worden. Het rooster schoonmaken is wel hygiënisch voor de volgende. Dan is het altijd cabaretesk om te zien hoe iemand met veel gebaar de vorige houtskool weggooid in de verkeerde gescheiden afval container (nl. verpakkingen), die vervolgens niet het rooster schoonmaakt, nadat hij er vlees en vis op gegrild heeft.

Het weer is wat langer bewolkt, maar niet koud. Voor het middeleeuws feest in het dorp is het goed weer. Geen regen en niet te warm of koud.

Heel belangrijk: gisteren bij de VPRO de quiz met (daadwerkelijk) uitgeprocedeerde asielzoekers gezien zien, over hun kennis van Nederland en nederlands. Ondanks hun kennis worden ze teruggestuurd. Maar ja, we zitten natuurlijk in een enorme financièle crisis met veel werklozen en dan hebben we het nog niet over hun agressieve houding tegen de Nederlandse maatschappij…………………….

week 34 - was een fotogalerij

 

week 32 en 33 waren we te druk: niet drukker en misschien zelfs wat minder druk dan de weken ervoor, maar als je minder te doen hebt, komt de moeheid eruit en doe je nog minder.

 

week 30 en 31

 

Het is nu echt te druk om te schrijven. Ik heb wel de feesten in de buurt bijgewerkt. Komende maandag is het 15 augustus en Maria Hemelvaart. De Portugezen hebben dus een lang weekend voor zover ze niet gewoon vakantie hebben. Bij ons in de regio is de drukte begonnen. Dat wil zeggen: we hebben files. Gisteren was er een wisseling van de wacht, waarbij veel Nederlanders vertrokken en veel Portugezen binnen kwamen.

Week 29

Het wordt een korte column, want het is beredruk. We hebben 70 mensen, waarvan 31 kinderen en 2 Portugezen. De meeste kinderen zijn rond de 10 jaar. Zoals bijna ieder jaar zijn er kinderen, in dit geval 2, die de nieuwe kinderen er snel bij betrekken. Ik hoor ze uitleggen hoe alles werkt en wat wel en niet mag. Lekker makkelijk is dat.

De gasten die twee papegaaien bij zich hebben staan nu zo lang, dat één al het piepen van de remmen van een caravan heeft aangeleerd. Bing loopt dan ook regelmatig voor niets naar de ingang om mensen op te vangen.

We hebben voor het eerst dat we wel mensen kunnen plaatsen, maar slechts voor een paar dagen, omdat de plek daarna gereserveerd is. Voorgaande jaren als we een plek hadden, kon je er zolang staan als je wilde. Het vergt wel iets van ons organisatievermogen en we wachten dan ook op die ene keer dat we een plek ongelimiteerd vergeven, maar eigenlijk maar 2 dagen vrij is. Het ergste is dan natuurlijk dat zo´n familie een grote tent heeft, die je niet zomaar even opzet en afbreekt. Fingers crossed.

Veel mensen komen, naast de internetsite en mond-op-mond reclame, nu ook veel via Zoover en de gidsen rustiek kamperen en charmecampings. Verder hebben we baat bij het slechte weer in Frankrijk en Noord-Spanje. Men trekt door tot er zon is en dat blijken wij te zijn.

Deze week hebben we avondzwemmen gehad. Er blijken wel 27 kinderen tegelijkertijd in het zwembad te kunnen en zelfs als ze allemaal tegelijk bommetje doen, blijft er genoeg water over om te zwemmen. Hieronder foto´s die gemaakt zijn door een gast met een onderwatercamera.

 

 

week 28

- De schapen van de buurvrouw hebben 2 lammetjes gekregen

- Het hondje van haar heeft 4 pups gekregen, waarvan 1 voor ons is.

- Deze week is de camping volgelopen en Bing viel gelijk in de prijzen met de eerste gasten, waarvan de hond hem aanviel. Gelukkig heeft hij weinig vet en daarom alleen blauwe plekken daar waar de tanden zijn lichaam raakten.

- De buurman kwam langs om geld op te halen voor het feest bij de kleine kapel. Ik had in de afgelopen 9 jaar nog nooit van de feest gehoord en hij legde uit dat dit ook een oud feest was, dat ze misschien wel de laatste 20 jaar niet hebben gevierd. Dit jaar komen er echter emigranten uit Amerika, die het nog van vroeger kenden en die het graag zouden willen meemaken. Ik heb niet gevraagd hoe het kan dat dan het dorp hieraan gehoor geeft.

- En, ik wil degene nog bedanken die, nadat ze mijn column had gelezen, een mail heeft geschreven met de uitleg hoe te injecteren. Zo ook de gast die de tip had dat bakjes met kruidnagelen de meeste wespen afschrikken. 

- De feestmuziek in het weekend doet de één besluiten om weg te gaan, de ander vindt het leuk dat dorpen zo´n feest organiseren en een volgende probeert op het geluid af te gaan en het feest mee te maken.

 

Verder vandaag de publicatie in de Wereldkrant van de zwemwedstrijden die gisteren op de camping gehouden zijn.

 

WERELDKRANT NIEUWS

 SPORT

 Wenda wint met overmacht in 39 sec

En gaat daarna door met 100 baantjes zwemmen achter elkaar

We hebben een heuse zwemster die bij de Paralympics 4e werd  op de 1500 m. en 2e op de 800 m. Bing daagde haar uit en gisteren was het dan zo ver en hebben ze tegen elkaar gezwommen. Ze werden door de rest van de camping aangemoedigd met fluitjes, toeters en alles wat lawaai kon maken. Wenda won met glans door 44 m in 39 sec. te zwemmen.

Daarna ging ze direct door met het breken van het record op het totaal aantal baantjes achter elkaar zwemmen. Dit stond op naam van een 30-jarige jongen die bekend stond om zijn goede conditie. Hij zwom 45 baantjes. Dit brak Wenda door er 100 achter elkaar te zwemmen, toch ook weer 1100 m.

Na deze 2 vernietigende krachtmetingen konden alle andere kinderen tegen elkaar zwemmen. Er werd er nog een estafette gedaan en als afsluiting deden 2 meiden een handstand-duik.

Wenda – Bing              39,0 – 63,0

Niek – Luca                 34,7 – 32,7 sec

Tessa – Laura              42,4 – 45,0 sec

Deisi – Michello           56,9 – 57,5 sec

Estafette                      1.44,53 sec      

Tessa vlinderslag          48,0 sec  

 

Week 27

Afgelopen week hebben we 1,5 dag regen gehad, gelukkig. Vanaf nu is het weer zon en lopen de temperaturen weer op, beginnend bij 23 graden vandaag.

Eén van de gasten werd ´s nachts wakker door een plons in het zwembad en ontdekte dat een das in het water was gevallen. Hij heeft hem gered door een stoel onder het beest te houden en over de rand te tillen. Dit dier kan dus toegevoegd worden aan onze verzameling: dieren in de omgeving. Misschien moeten we eens een nacht doorhalen met een nachtkijker. De dieren houden zich zo goed schuil, dat je ze eigenlijk nooit ziet.

Uit het dal klinkt tromgeroffel van een dorp dat zijn heilige eert. Waarschijnlijk horen we straks een zangkoor. In ieder geval om 12 uur weer knalvuurwerk. Soms zetten ze tijdens de mis de speaker aan en kunnen we de mis horen.

Voor mij was het gesprek van de week met twee journalisten die hier verbleven: hoe de media te zien. Natuurlijk wordt in de opleiding geleerd hoe je een onderwerp objectief brengt door meerdere bronnen te raadplegen. Het feit blijft echter dat je afwegingen moet maken. Tenslotte wordt er zoveel meer nieuws aangeboden, dan je kunt publiceren. Dat is een filter dat de journalist aanbrengt. Vervolgens kun je vanuit verschillende invalshoeken schrijven. Dat is ook aan de journalist. Vervolgens ga je als lezer vooral die krant of internetpagina lezen, die het meest aansluit bij je eigen ideeën. Je wordt dus gesterkt in je eigen mening, waarbij hooguit je uitbreiding van kennis krijgt. Kortom je blijft in je eigen waarheid vastzitten en even zoveel mensen, even zoveel meningen, even zoveel waarheden. De hamvraag is dan wel, wat maakt dat de meerderheid van de media zich op een bepaalde manier opstelt en daar niet, afgezien van columns, meer smaken in zijn?

De buurvrouw heeft haar schapen geschoren en de wol gebracht. Kan ik weer een stuk isolatiedeken maken.

Bing heeft pruimen geplukt, wespen gedood en de boom omgehakt. Aangezien ik hyper allergisch ben. Het is in ieder geval een wespen´nest´ minder. Ik heb van de dokter voor mijn allergie een recept gekregen voor antigif. Hij leverde de spuit erbij en zei:´het is hartstikke makkelijk. Je moet het gewoon in de ader inbrengen en die van jou zijn goed zichtbaar.´ Nu zoek ik nog iemand die me even bevestigt dat we het zelf kunnen doen en daar een goede uitleg bijgeeft. Voor zover ik weet, ga je nl. dood als je lucht in je aderen spuit.

Volgende week, 16 juli, begint in ons dorp de Biënnale. Dit is een tentoonstelling van moderne kunst, die iedere 2 jaar georganiseerd wordt. Het is de oudste Biënnale in Portugal en staat als 6de op de lijst van belangrijkste evenementen in dit land. Het is groter dan het ooit geweest is. De 400 deelnemende kunstenaars komen uit 127 landen. Ze presenteren gezamenlijk 25 kunstwerken en komen vooral uit Portugal, Brazilië, Spanje en Japan. Er is een hommage aan de beroemde Portugese beeldhouwer, schilder en kunstenaar in plastieke kunst, José Rodriguez. Hij is ruim 20 jaar geleden neergestreken in Vila Nova de Cerveira en heeft een kunstgalerie in een gerestaureerd klooster. Eén van onze wandelingen gaat er langs.

De das, het soort dat in ons zwembad was gevallen.

 

 

Week 26

De eerste resultaten van de volkstelling, gehouden in maart 2011, zijn er.

-         Er zijn nu 10.555.000 inwoners in Portugal, waarvan 3,6 miljoen in onze regio

-         5 miljoen gezinnen, waarvan 1,3 miljoen in onze regio.

-         Alle regio´s laten een vermindering van het aantal inwoners zien, behalve groot Lissabon die verdubbeld is. De bijbehorende eilanden Azoren en Madeira, met hun zelfbestuur, laten ook een verdubbeling van de inwoners zien.

-         Onze gemeente Vila Nova de Cerveira was de kleinste in het Noorden, maar laat nu Melgaco en Paredes de Coura achter zich, met ruim 9.000 inwoners verdeeld over 3.500 gezinnen.

 

Vanochtend op het Nederlandse nieuws was Portugal aan de beurt voor de zomercolumn. Wat een blamage. De journalist kwam niet verder dan 3 foto´s van meubels, een filmpje hoe fleskurken gemaakt worden. Hij had er zoveel meer van kunnen maken. Naast de fleskurken worden al heel lang ook produkten gemaakt voor geluidsisolatie, temperatuurisolatie, vochtisolatie, vloer- en wandtegels.

Sinds de jaren ´90 komen daar steeds meer decoratieve produkten bij zoals meubels en interieurdecoratie. Kurk is en blijft een belangrijke economische factor voor Portugal.

Waar volgens mij nog, letterlijk, een wereld is te veroveren zijn de produkten gemaakt van dunne kurk die te vouwen is. Artikelen als tassen, hoesjes, schrijfmappen, portemonnees, paraplu´s en zelfs kleding.

Jammer, een kans voorbijgegaan. Alleen aan ellende en economische problemen wordt wel meer aandacht besteed.

 

De kastanjeboom stond in bloei en begint nu kleine kastanjes te vormen. Wat je hieronder ziet is dus in 1 week gegroeid. Verder hadden we jong hagedisje in de etensbak van Tomé, onze hond. En, de laatste foto van de rij zijn de peren die in augustus rijp zijn. Als ik de moed heb ze tot eind september te laten hangen zijn ze héééél sappig. Alsof het 2 soorten peren zijn.

 

Week 25

In het tijdschrift ‘Zin’ staat een column van Peter Heerschop met de titel ‘Waar gaan we heen dit jaar, 1^e bedrijf’. Ik laat het jullie lezen, omdat wij aan de conviviotafel getuige zijn van het ‘laatste bedrijf, waar zijn we allemaal geweest’:

Zij: waar zullen we dit jaar heen gaan in de zomer?

Hij: Ik dacht aan Vancouver. Mooie stad, aan de zee en bij de bergen. Vancouver Island schijnt fantastisch te zijn.

Zij: Is heel mooi, maar volgens mij is het niet warm daar. Ik wil wel echt zeker weten dat het lekker weer is.

Hij: Is een graad of 22, denk ik.

Zij: Niet heel erg strandweer. Wel een goed idee, maar ik denk te koud. Griekenland?

Hij: Erg heet in de zomer

Zij: Lekker met bootjes van eiland naar eiland. Zit je altijd op het water

Hij: ja, is heel mooi. Maar is echt dik 35 graden. Ik dacht ook aan Vietnam.?

Zij: Alsof het daar niet heet is

Hij: Doen we gelijk Laos en Cambodja en dan vooral de kust van Vietnam. Volgens mij kun je daar ook duiken

Zij: Hoeft van mij niet hoor en we zijn vorig jaar ook al naar Zuidoost-Azie geweest.

Hij: Wat maakt dat nou uit? Thailand is ook altijd een topvakantie

Zij: Zijn we al drie keer geweest. Kunnen we ook naar China?

Hij: Wil ik inderdaad graag nog een keer heen, maar vorig jaar India gedaan. Ik wil nu eigenlijk wel echt vakantie.

Zij: Mexico, Belize, Guatemala?

Hij:…………

 

En zo gaat het nog een tijdje door.

Bij ons gaat het over hoe mooi de plekken waren waar mensen geweest zijn en dan vliegen we ook van de ene hoek naar de ander. Mensen geven soms besmuikt toe dat ze wel alle landen in Europa hebben gezien, maar Europa niet uit geweest zijn.

Eenmaal hadden we het erover dat de aanvangstijd van voorstellingen in Portugal zo laat zijn, namelijk om 22.00 uur. Eén van de gasten merkte op dat dit heel anders was dan in Spanje waar voorstellingen juist heel vroeg zjin. Ik sprak dat tegen, waarop ze reageerde: o nee, dat was in Rusland in Petersburg.´

Ik ben trouwens blijk dat in het indrukwekkende rijtje met vakantiebestemmingen, onze camping ook nog een plekje heeft.

 

Week 24

Ons voorseizoen is altijd rustig en goed te doen. Dit voorjaar hebben we al wel meerdere stellen gehad, die iedere dag kwamen eten of op z'n minst drinken en dat was een aardig warmdraaien voor het hoogseizoen. Ik zeg was, want nu gaan we een echt rustige periode in. Het zijn de mensen die nog werken en dus meestal maar 3 weken hebben en ook nog wat rond willen toeren. Zij blijven niet lang. Verder willen de mensen die nu nog langskomen vaak voor de grote vakantie thuis zijn en dat is 1 juli. Dan zijn de wegen nog rustig. Hierbij gerekend dat je een paar dagen nodig hebt om terug te rijden, begint dus de zeer rustige periode.

 

W.b. de Portugezen, die hebben alweer een lang weekend. 23 juni is het Corpo de Deus, de 60ste dag na Pasen of meer precies de donderdag na de zondag van de Trinidade. Dat is de dag waarop de meeste kerken de doctrine van de drie-eenheid hebben aangenomen. Die valt op de zondag na Pinksteren. Voor ons is het een vrije dag en dus een lang weekend, in allerlei plaatsen worden bloementapijten in de straat gemaakt en 's middags is er de onvermijdelijke processie. Dit jaar wordt Corpo de Deus gevolgd door Festa de São João, dat ieder jaar op 24 juni gevierd wordt. In verschillende steden is het ook de beschermheilige en heeft men vrij en een groot feest, zoals Porto en Braga. Daar begint het feest al op de avond ervoor. In onze gemeente wordt het gevierd in de deelgemeente Campos en het gaat zo ver, dat iedereen die in die deelgemeente werkt een vrije dag heeft, maar dan ook zij alleen.

 

Week 23

Ik wilde de politiek de politiek laten deze week. Maar, we hadden deze week een aantal gesprekken, die natuurlijk (zeker mede door mij) als uiterste punt uitkomen op Wilders. En, het zet me toch weer aan het denken. De volgende alinea gaat over Wilders. Ik moet het even kwijt, maar je kan die dus gewoon overslaan.

Ik merk dat mensen makkelijker praten over de hele groep gekleurde allochtonen, daar waar het gaat over het percentage Marokkaanse jongeren die crimineel zijn. Dit moet zeker aangepakt, maar niet ten koste van de hardwerkende allochtonen.

Ik merk dat mensen relaxed zijn en zich zeker voelen dat onze democratie zal zorgen dat deze hetze binnen de perken blijft. Maar, ik zie op hetzelfde moment dat poltieke partijen keuzes maken, die hun stemmers volledig niet verwacht hadden. Groen Links voor Afganistan en VVD voor vrije keuze om  tegen homo’s voor de klas te zijn.

Ik zie Wilders bij de Griekse ambassade de drachme aanbieden, alsof hij geen parlementarier is, maar de eerste de beste actiegroep.

Er zijn teksten waarin staat dat Wilders door het buitenland gefinancierd wordt.

Ik lees in een column dat Wilders in Tennessee mensen oproept tegen de Islam te zijn.

Hoe voorspelbaar is onze democratie? In hoeverre hebben we het onder controle? In hoeverre is het internationaal en uit onze handen? En wat is dan het doel?

 

Deze week hebben we verder veel Portugezen vanwege het lange weekend. 10 juni is de dag van de Republiek, ook wel de dag van Camões genoemd, een groot dichter uit de 16^e eeuw. Eén groep van 8 mannen van in de dertig gaan 3 dagen fietsen in Galicie en de andere groep van dertigers zijn 4 families met 5 kinderen die op een rustige camping willen staan.

Verder is er in Viana do Castelo een Middeleeuws feest. Door de zomer heen is zo’n feest in de verschillende dorpen om ons heen.

En, in ons eigen kleine dorp Candemil vieren we de ering van de beschermheilige van het dorp. 3 dagen lang af en toe knalvuurwerk, zaterdagavond van 22.00 uur een muziekband en zondagmiddag om 15.00 uur de processie. Dat was altijd 16.00 uur, maar dit jaar voor het eerst is er politiebegeleiding nodig, omdat het over de (voor ons) grote weg gaat en de politie heeft om 16.00 overdracht op het bureau, dus dan moeten ze terug zijn.

 

Week 22

  De verkiezingen op zondag hebben opgeleverd dat de socialisten plaats moeten maken voor de liberalen. 40% heeft niet gestemd uit ontevredenheid en dat er toch niets veranderd. De socialisten zijn afgebrand vanwege de bezuinigingen die ze door wilden voeren. Bezuinigingen die nu door de liberalen moeten worden doorgevoerd. De Nederlandse journalist ter plaatse hier werd gevraagd wat het gevoel bij de bevolking is. Die is niet zo blij in deze tijd van crisis, of zoiets zei hij. In werkelijkheid rommelt het behoorlijk. De roep om een nieuwe vorm van regeren, geen corruptie, meer transparantie, een onafhankelijk (lees: geen partijgenoten) rechtsapparaat, beter inspelen op de nieuwe maatschappij zijnde: de meerderheid van de bevolking leeft nu in steden, de jongeren hebben goede opleidingen, maar er zijn nog geen banen en de maatschappij informatiseert/automatiseert.

De spontane beweging die niet weg lijkt te gaan is overgenomen door Spanje en heeft in andere landen ook aanhangers. Niemand weet waar het naar toe gaat en of de energie blijft, maar het kan een begin zijn. De jongeren laten zich niet meer zomaar wat zeggen door de politici en begingen zich te roeren.

Op de camping draaien we gemoedelijk door. Mensen gaan, mensen komen. Een stel dat sinds het begin dat we hier zijn ieder jaar langskomt en een oud collega die we al jaren niet gezien hebben. Aangevuld met twee stellen dat in 2006 hier kwam en wegging met dat ze snel weer zouden komen. Ieder jaar kwam er wat tussen, maar nu na 5 jaar zijn ze er dan. Het grappige is, omdat er toch een virtuele band bleef bestaan van ze komen, maar toch niet, is het net of het gisteren was dat ze hier waren. Terwijl andere mensen het jaar erop kunnen komen, die je niet herkent.

En, dit jaar meer dan anders blijven Portugezen binnendruppelen. Ze vieren wel anders vakantie. Ze komen vaak voor maar 1 of 2 nachten. Ze vertrekken ´s ochtends, gaan iets bezichtigen en gaan naar een camping verderop.

 

Week 21

De laatste week van de maand mei. Een laatste week van de maand maken we altijd spannend door een aantal mijlpalen te bedenken. Draaien we de beste maand mei ooit, om in ieder geval beter dan vorig jaar (je ziet de drive om het toch beter te doen is er nog niet helemaal uit). Draaien we alleen stageld of alleen cafégeld beter. Hebben we een dag gehad dat er meer mensen stonden dan ooit in mei en zo kun je veel verzinnen: aantal maaltijden, campers of caravans. En dan wordt het de eerste van de maand en zijn we weer relaxed, ongeacht de gehaalde mijlpalen of niet. Ook een manier om adrenaline of endomorfine aan te maken.

Verrassend was wel dat we in april half portugees en half nederlands waren.

Wat ook leuk te merken, dat het ieder jaar makkelijker gaat. Als we geen cijfers zouden bijhouden, zouden we bijna kunnen denken dat het aantal gasten minder wordt, maar we kunnen het gewoon steeds makkelijker aan. Een tweede reden daarvoor is dat we door de jaren heen, iets uitgebreid hebben, terrassen verbreed, er een ingang bij hebben gemaakt en een betere toegang tot lager liggende terrassen, waardoor caravans en campers makkelijker geplaatst kunnen worden. Zo lijkt de camping leger, maar is voller.

Van het Portugese stel is de vrouw terug naar Lissabon en de man maakt nog gebruik van onze vouwwagen en zoekt werk in de omgeving. We kunnen altijd een beroep op hem doen en dat is prettig. Zo konden we toch nog een keer samen boodschappen doen van de week. Ons hoogtepunt als het seizoen open is.

O ja, en de nachtzwaluw is er weer. Dan kunnen we horen, want hij klinkt als een kikker. Ik zie hem ook vliegen, maar volgens Bing is dat een vleermuis.

 

 

Week 20

 

Op 5 juni gaat Portugal naar de stembus voor nationale verkiezingen. De huidige premier heeft zijn ambt een paar weken geleden neergelegd, toen zijn begroting niet werd geaccepteerd en afgedaan als te vergaande maatregelen om de crisis te bestrijden. Daarna zijn ze in het traject van de IMF beland. Afgelopen weken hebben alle leiders van alle politieke partijen op tv 1 op 1 met elkaar gedebatteerd en de huidige regerende Socialistische Partij komt er niet slecht vanaf. In de debatten werd voortdurend benadrukt dat we in een crisis zitten en we op de huidige manier er niet uitkomen. Er werd nagenoeg niet verteld hoe we er uit moeten komen. Interessant is wel dat de Orde van Psychologen zich er enigszins mee bemoeid. In een artikel waarschuwt ze voor de negatieve gevolgen van deze manier van debatteren. Mensen zullen pessimistischer worden als ze almaar horen dat ze in de crisis zitten in plaats van dat ze horen hoe we er uit moeten komen.

De spontaan opgestane beweging Geração a rasca (generatie in gevaar), die op 12 maart een demonstratie organiseerde gaat nu verder als M12M (Movimento 12 de Março – Beweging van de 12^e maart). Ze hebben plek gekregen in de krant O Publico. Er worden mensen gevraagd een thema-artikel te schrijven op een muurkrant.

 

Hier hebben we ondertussen de hele week met 8 mensen gegeten. Eén van de gesprekken ging over bouwfraude. Hoe het onmogelijk is om je aan corruptie te onttrekken, behalve dan dat je een ander beroep kunt gaan uitoefenen. Je krijgt opdracht van een gemeente met het verzoek een factuur te sturen voor het drievoudige. Het verschil geeft ambtenaren de mogelijkheid iets voor zichzelf te kopen. Doe je het niet? Ook goed, dan krijg je geen opdrachten meer. Vaak is de gemeente daarvoor een te belangrijke klant.

En verder veel reisverhalen. We zijn de hele wereld over geweest in een week. En als je dan hoort waar de Chinezen allemaal zitten, wat ze allemaal doen en hoe lang al, dan krijg ik de indruk dat de hele wereld al het bezit is van de Chinezen.

Week 19  Steeds weer die commercie.

Door de verkoop van de voetbalrechten in Nederland konden wij net als bijna de rest van Nederland het spannende slot van de voetbal competitie niet zien. En dat met alle NL-zenders en 200 andere kanalen op de schotel. Ook via internet lukte dat niet zomaar door mijn buitenlandse IP-adres en om het via fctwente.nl te volgen, moest je ook een code kopen. Uiteindelijk lukte het wel via een life-streamverbinding uit Spanje. Hiermee de hele wedstrijd live kunnen zien, maar het is wel een vreemde wereld zo. 

Zo ook aan tafel gisteren toen het gesprek ging over biologische landbouw. In Portugal wordt biologische landbouw nu druk gestimuleerd om zo in de lege en verlaten provincie Tras os Montes (oostelijk naast ons) weer wat ontwikkeling te krijgen. Men krijgt goedkoop een stuk grond en gratis een opleiding.

Aan tafel hoorden we dat het in Nederland heel moeilijk is om dit zuiver te doen. Doordat in de mest die vaak van het gewone vee komt zoveel anti-biotica zit, worden ook biologisch geteelde groenten indirect hiermee besmet, via de mest. De goedwillende biologische boer in wanhoop achterlatend. 

En dan hebben we nog de Europese hulp aan Portugal. Door inmenging van de IMF moeten veel hardere bezuinigingen doorgevoerd worden die vooral de kleine en gewone man/vrouw raken. Waar de socialistische regering eerst wilde bezuinigen op luxere zaken, het leger, privatiseringen, goud voorraad verkopen en minder noodzakelijke dingen gaat het nu vooral om afkalven van de gezondheidszorg, hogere belastingen, verdergaande privatiseringen, kunst en cultuur

18e week

De week tussen 2 moederdagen in. Op 1 mei werd deze gevierd in Portugal en op 8 mei in Nederland. De buurvrouw kwam mij vorige week een roos brengen om op een vaas te zetten en aan mijn moeder te denken. De pastoor had in zijn preek er iets over gezegd en alle moeders hadden een roos gekregen bij de uitgang. De vrouwen die geen kinderen hadden, kregen dus een roos om op het graf van hun moeder te zetten.

We hebben na het paasweekend, nu voor de tweede maal een paar drukke dagen achter de rug met 2 volle huizen en campinggasten die iedere dag willen eten. Het weer is, zeker in het begin van de week, zo goed, dat er behoorlijk gebruik is gemaakt van het zwembad. Zelfs op de laatste avond het traditionele nachtzwemmen. Daar moet wel bij vermeld worden, dat dit vooral ook lekker was door de warme douche naderhand. Maar toch, 6 mei.

Verder hebben we net weer 2 dagen van bewolking en regen achter de rug. als het ´s nachts is, merk ik er weinig van in ons huis, maar de campinggasten natuurlijk des te meer. dus, eigenlijk weet ik niet of het beter is voor de gasten dat het over of ´s nachts regent. En regenen moet het toch een keer. De dorpsbewoners zijn er blij mee, want na de droge tijd waren ze net weer aan het planten en kon de regen dit mooi irrigeren.

 

 

week 17

Dit weekend was het 1 mei, de dag van de arbeid, maar ook de dag waarop we brem bij alle deuren en toegangshekken ophangen om de boze geesten te weren.

Het was het weekend waarin we voor het eerst ons appartement hebben verhuurd.

En het was de week waarop in de voetballerij de halve finales champions league tussen 3 Portugese en 1 Spaanse club gaat.

Ik merk vaak dat Nederlanders een hekel hebben aan het Portugese voetbal en/of voetballers. Ook wordt er op neergekeken en niet serieus genomen. De NOS heeft zelfs Portugal niet meer opgenomen op teletekst. Merkwaardig vindt ik dat.

Al jaren presteren de Portugese clubs in de Europese competities beter dan de Nederlandse.

Ook staat Portugal daardoor hoger op de Uefa lijst dan Nederland. FC Porto heeft in de afgelopen acht jaar eenmaal Uefa cup gewonnen, eenmaal de Champions League, en staat dit jaar weer in de finale van de Europa League (voormalig UEFA cup). Bijna geen club heeft zo’n staat van dienst. Dit jaar is de finale in de Europa League zelfs, zo goed als zeker, volledig Portugees. Hoe groot moet je zijn.

Net als in Nederland spelen veel van de goede spelers bij de grote clubs in de rijkere en grotere landen van Europa. Soms hoor ik zeggen dat ze zo makkelijk vallen en zich aanstellen. Maar juist de Nederlandse spelers hebben die naam van schwalbemakers overgenomen in het buitenland. Het Portugese spel zou verdedigend erg hard zijn, maar juist Oranje heeft de laatste WK een naam gevestigd als het hardste en gemeenste elftal.

Het Nederlandse voetbal wordt steeds minder bewonderd en het Portugese steeds meer gezien als het Brazilië in Europa. Kortom ik snap die Nederlandse aversie tegen het Portugese voetbal niet zo………..  

 

Week 16

Pasen is oorspronkelijk een Keltisch of Saksisch lentefeest om te vieren dat alles weer geboren wordt, weer groeit en bloeit en weer licht wordt. Het was ter ere van de godin Ostara (vandaar easter en ostern). In onze wereld is het vervolgens tot een christelijk feest gemaakt. We hebben het woord uit het jodendom gehaald, nl. Pesach. Het grappige hiervan is, dat Pesach ook lentefeest is. Uiteindelijk is er in onze cultuur, in de cultuur van het christendom, een christelijk verhaal van gemaakt. De kruisiging van Jezus en zijn wederopstanding.

Vandaag gegeten met een engels stel. Hij vertelt op een gegeven moment het verhaal dat de religie in Rusland begonnen is nadat een tsaar het hele gebied tot een eenheid wilde maken. Hij stuurde er mensen op uit om bij verschillende geloven te gaan kijken welke zou kunnen werken. De islam werd afgewezen, want een religie zonder alcohol zou in Rusland niet echt voet aan de grond krijgen. Het werd de Grieks Orthodoxe kerk. Vandaar dat de Russische hetzelfde alfabet heeft als het Griekse. Men moest de religie wel kunnen lezen.

Zou het niet zo kunnen zijn dat na zoveel honderd jaar van gewelddadige onderdrukking door welk volk dan ook (in die tijd de Romeinen), opeens iemand die zei dat we gewoon moesten doen waar we zin in hadden, zolang we een ander maar niet lastig vielen (Jezus), serieus genomen werd. Mensen gingen hem volgen, napraten en proberen in de praktijk te brengen wat hij zei. Want ze waren moe van de angst en het slavenbestaan. Men probeert de beweging de kop in te drukken, maar die wordt maar steeds groter. Men dood de held, maar het houdt maar niet op.

Uiteindelijk besluit men het te incorporeren, door de feesten die men heeft (het lentefeest) een christelijk laagje te geven (te associëren met Jezus, die iedereen zo goed vindt) om vervolgens de macht opnieuw over hen uit te kunnen oefenen, maar nu door gebruikmaking van het ongenoegen dat men heeft en de oplossing die ´het volk´ heeft gevonden.

Het begrip aflaat is later ingevoerd met de reden om een grotere St. Pieterskerk in Rome te bouwen. Dat is toch een weinig religieuze reden. Het doet mij meer denken aan het gouden kalf dat we niet werden geacht te eren.

 

 

Week 15

Met de hulp van het Portugese stel Pedro en Tãnia, nu al bijna twee maanden, is er ook tijd om wat extra jeu toe te voegen. De buitenmuur was in al die jaren nog nooit goed in de verf gezet. Dat is nu wel gedaan en wel in het GEEL. We hebben direct bloembakken gemaakt van bouwstenen waar gaten in zitten en bovenop de muur gezet. Dit om te voorkomen dat de regen die op de muur valt binnendringt en van binnenuit de verf er af laat bladderen, zoals andere jaren. Een beetje op ´eigen huis en tuin´ manier hebben we her en der kant en klare bloemen er in gezet, maar verder gewoon zaadjes. Het ziet er een stuk uitnodigender uit.

Op het nieuwe terras hebben we vier jonge olijvenboompjes geplant langs de rand en in onze eigen tuin 2 kiwiboompjes, die we kregen van Tãnia.

De pruimenbomen staan goed in bloei. De peren- en kersenboom trouwens ook. Dat belooft weer een grote oogst eind juni, begin juli voor de pruimen. Jam, chutney, vers fruit en likeur liggen in het verschiet. De kersen zijn in mei rijp en de peren eind augustus, begin september. O ja, en niet te vergeten de sinaasappelbomen. De geur van deze bloemetjes gaat werkelijk de hele camping over. Heerlijk zoet.  

En, last but not least, ons zwembad is open en al 21 graden. Er hebben zelfs al mensen in gezwommen.

Verder deze week het appartement in Porto voorbereid. We zijn dit avontuur begonnen, omdat afgelopen zomer Portugese gasten, die een alternatief theater in het centrum hebben, ons vertelden dat er veel betaalbare woonruimte in het centrum van Porto is. We hebben henzelf zowel als hun theater bezocht. Ze hebben vaste muziekavonden waar gedanst kan worden. Op woensdag reggae, op donderdag folk en op zaterdag Latijns-Amerikaans.

Er blijkt verder nog een fadorestaurant 5 min. lopen van ons appartement te zijn met live fado op zaterdagavond. En, een leuk café op de terugweg met de naam de Saloon waar je daarna kunt uitbuiken.

Week 14

Het is zaterdag en we genieten van het weekend. Heerlijk in de tuin lezen. Nog wel even het toiletgebouw schoonmaken voor de gasten, maar meer hoeft ook niet.

Er is trouwens goed nieuws: de uitbreiding van de tolwegen gaat niet door. Dat betekent dat er van ons uit niet betaald hoeft te worden als je naar Porto gaat. En, last but not least de ingewikkelde manier waarop dit moest gaan gebeuren, hoeft dus niet uitgelegd te worden. De ANWB heeft al gepubliceerd wat je zou moeten doen, maar dat is dus hierbij achterhaalt.

En, er is nog ander groot nieuws: Portugal zoekt toch externe financiering. 2 weken geleden heeft de regering een begrotingsvoorstel ter stemming in het parlement gebracht en deze is weggestemd, omdat men de bezuinigingen te ver vond gaan. De zittende premier heeft hierop zijn ontslag ingediend. Hij ziet geen kans Portugal goed door de crisis te leiden zonder die bezuinigingen. Als reactie wordt de rente van de externe leningen die Portugal aangaat hoger en neemt het tekort des te sneller toe. Deze week is dan ook het verzoek ingediend bij de EU voor hulp.

Ik zie, wat ik al vaker heb gezegd, een worstelend land, dat in versneld tempo moet voldoen aan de regels van Europa met over het algemeen bedrijven die een kleine winstmarge hebben. Het minimumsalaris is de helft van dat van Nederland. Daar overheen een crisis en je maakt het een land wel heel erg moeilijk. Natuurlijk heeft het land zijn eigen verantwoordelijkheid. Ik wil alleen, zoals gewoonlijk nuanceren. Het idee dat men profiteert van de EU en het geld lustig verkwist en vervolgens ook nog eens de andere EU-landen vraagt om hulp, is een te eenzijdig beeld. Daarbij nog opgemerkt, en dat geldt ook voor Griekenland, krijgt het land het geld niet, maar wordt het geleend en daar wordt weer aan verdiend. Het enige voordeel is, dat waar Portugal niet meer kan lenen op de commerciële markt, omdat ze niet kunnen garanderen dat ze het terug kunnen betalen, krijgt ze nu een lening van de EU.

Op de Nederlandse tv zie en hoor ik dat een moestuin en ik citeer: ’de moestuin is niet meer geitenwollensokken, maar modern’. Dat lijkt me een trend die een kort leven beschoren is. De sprong van instantmaaltijden, voorgewassen en gesneden groenten naar het onderhouden van een moestuin is erg groot. En dan heb ik het nog niet over het feit dat er vooral in de zomer geoogst moet worden. En dan heb ik het nog niet over de groene vingers die je moet hebben. Ik ben het levende bewijs. Na 10 jaar een boomgaard te hebben en alle mogelijkheden om bomen en planten te verzorgen, ben ik daar nog steeds niet toe in staat. Gelukkig Bing wel.

Week 13

In voor bereiding op de internetpagina kijk ik alle internetpagina´s van de omliggende stadjes door op activiteiten in april, en hoewel Pasen pas 24 april is, is de hele maand er van doordrongen.

In ons dorp wordt de kruistocht van Jezus gelopen, de donderdag voor Pasen. Dan worden er her en der kruizen langs de kant van de weg in de grond geslagen en gaan degenen die dit willen samen met de pastoor langs deze kruizen. Bij ieder kruis leest de pastoor een vers uit de bijbel die een onderdeel van Jezus zijn tocht naar het kruis.

In Braga is er de Semana Santa, d.w.z. dat de week voor Pasen alle dagen er processies zijn, missen en andere religieuze activiteiten. Dit wordt ook als toeristische attractie gebruikt.

In Viana wordt er in de weekenden een aantal evenementen georganiseerd die aan Pasen worden opgehangen, hoewel naar mijn mening het net zo goed algemene evenementen kunnen zijn.

Tanya en ik moeten nog 3 wandelingen van de 8. Voor Tanya is het een prettige ervaring dat je gewoon de natuur in gaat en er van geniet. Zoveel mensen zijn ondertussen doodsbenauwd dat er dan vreselijke dingen gebeuren.

In het weekend hebben we een Portugees stel dat uit het zuiden van Portugal komt en een rondreis door Portugal en Galicie maakt, met de TENT. En, vandaag voor het eerst een visvergunning geregeld voor een gast.

 

Week 12

 Hoe zit het nu eigenlijk met de Portugese economie?  Wat ik als leek zie:

-         er wordt veel bezuinigd door de linkse minderheidsregering.

-         Als er nog niets aan de hand is, begint Noord-Europa opeens in de media te brengen dat de situatie in Portugal net zo slecht is als in Griekenland. Daarmee wordt bewerkstelligd dat investeerders minder snel investeren en geld lenen meteen met een hogere rente gepaard gaat

-         Enkele weken later komt Merkel op bezoek om te zeggen dat zij nooit heeft gezegd dat Portugal het niet alleen kan. Socrates, de premier van Portugal, laat nog eens weten dat het goed gaat.

-         Ondertussen is er iets anders gaande. In Portugal zijn ze op het punt aanbeland dat er veel studenten zijn en de afgestudeerde studenten niet goed aan de slag komen. Onder hen is een spontane beweging ontstaan die kritiek uit op de maatschappij en de regering. Hoewel hun kritiek specifiek is, werden allerlei andere groepen geïnspireerd, zoals gepensioneerden, werklozen en mensen die vinden dat het in het algemeen achteruit gaat met de maatschappij. Dit alles resulteerde in die grote demonstratie van 12 maart.

 

Afgelopen week heeft Socrates wederom een saneringsplan ingediend, dat dit keer door het parlement wordt afgekeurd. Zelfs rechts vindt het te ver gaan. Hoewel die waarschijnlijk azen op nieuwe verkiezingen. Voor Socrates is het de reden om zijn ontslag in te dienen.

Een uitleg zou kunnen zijn, dat Portugal heel graag aan de EU-voorwaarden wil voldoen, maar dat dit teveel is en er teveel gevraagd wordt van de bevolking. Terwijl de meerderheid van de mensen hier geen reserve heeft om op terug te vallen.

Ook kregen we deze week een volkstelling over ons heen. Met vragen over het huis, de familie en zijn economische en medische gesteldheid. Er is een vraag of er een douche is, een inpandige wc en zo ja (het kan ook nee zijn) heeft het een afvoersysteem. Kunnen we lezen, goed zien, horen en begrijpen. Hebben we (in dit geval de Portugezen) in het buitenland gewoond, waaronder vooral de koloniën genoemd.

Volgens één van de buren, die we vanmiddag te eten hadden, konden die vragen over riolering e.d. regelrecht leiden tot belastingheffing op dit soort voorzieningen. Voor ons, Nederlanders, is dat vreemd, want de meesten van ons hebben alle voorzieningen al en wij betalen er al overal belasting over.

 

Week 11

Vorige week, 12 maart, waren er, door het hele land heen, demonstraties voor een beter niveau van leven. Dit is spontaan ontstaan door een beweging onder studenten met de naam ‘Geração à Rasca’, wat zoveel betekent als ‘de generatie in de problemen’, door tegenstanders geração rasca genoemd, dat betekent hopeloze generatie.

Het is begonnen op internet met discussies onder studenten die een afgeronde studie hebben, maar geen kans op een baan die daar bij aansluit en dus alsnog onder hun niveau werken of werkloos zijn. Steeds meer groepen uit de samenleving voelden zich geïnspireerd en sloten zich aan met hun eigen grieven, zoals arbeiders die te weinig verdienen om normaal rond te kunnen komen, slechte arbeidsomstandigheden, gepensioneerden waarvan het pensioen ontoereikend is, veel voorzieningen die verminderd worden, niet meer gratis zijn of duurder worden. In dorpen sluiten lagere scholen en medische posten.

Als Nederlander zie ik hoe de linkse regering aan de hoge eisen van de Europese Unie wil voldoen. Daar lijkt in eerste instantie niets mis mee. Echter, waar Nederland er tientallen jaren over heeft kunnen doen, moet Portugal dit versneld invoeren. Er wordt steeds meer geld gevraagd voor diensten en er worden steeds meer richtlijnen opstelt, waar aan voldaan moet worden. Hierdoor moeten bedrijven investeren. Kleine bedrijfjes kunnen hier niet aan voldoen en gaan over de kop of men houdt vervroegd op. Sommigen hopen niet gecontroleerd te worden en lopen het risico van zeer hoge boetes.

Als Portugees ziet men zich gedwongen om steeds meer geld uit te geven voor noodzakelijkheden en er steeds minder voor te krijgen. Voor hen is de regering rechts.

Een groot verschil met Nederland is, dat de politici hier nog steeds uit de rijke bovenlaag komt en men zich daar niet mee kan identificeren. De klacht is dan ook dat die rijke mensen niet weten waar ze over praten als ze weer een aanslag op de portemonnee bedenken. Zij hebben namelijk makkelijk praten. In Nederland kunnen we ons in zoverre identificeren met de politici, dat ze eenzelfde opleiding hebben en net zo makkelijk van gewone families als van rijke families komen.

En.....de camping is open.

 

 

week 10 Portugal in 1973 en 2011

De krant Expresso heeft haar 2000^ste uitgave en viert dit met een bijlage waarin de situatie in Portugal in het eerste jaar van publicatie, 1973, vergeleken wordt met nu.

 

In 1973 was Portugal nog een dictatuur. Zelfs banken waren genationaliseerd. Na de anjerrevolutie, een jaar later, gingen de overheidsuitgaven zo explosief omhoog, van 2% naar 12%, dat men is gaan privatiseren.

De inflatie was 12,6% en liep op tot 25% in 1985. Tegenwoordig is dit tussen de 2 en 3%.

De 5 rijkste mensen van toen zaten vooral in het bankwezen en cement en waren goed voor een totaal van 325 miljoen. De 5 rijkste mensen van nu zitten in het bankwezen, verzekeringen, kurk en informatica en zijn goed voor 9,8 miljard.

 

Het aantal auto’s was 766.000 in 1973 en 5.809.000 nu. In 1973 was er aan goede wegen alleen een stukje bij Porto en een stukje bij Lissabon, in totaal 60 km. Tegenwoordig kun je het hele land doorkruizen over vierbaanswegen. De winst per afstand is ca 30% in tijd. Vele daarvan zijn tolwegen, aangezien de wegenbelasting maar ca. 30 euro per jaar is. Lichtere auto’s zijn enkele euro’s goedkoper en zware auto’s enkele euro’s meer.

 

De werkende bevolking was bijna 4 miljoen in 1973 en nu 5,5 miljoen.

De televisie-uren was7000 en is nu 151.500.

Het aantal bezoekers aan musea was 323 op de 1000 en is 897 nu.

In de voetbal kan men heden ten dage nog niet tippen aan Eusebio van toen, afgemeten aan het aantal goals tijdens interlands. 

De koloniën werden vaarwel gezegd, maar niet zonder strijd. Er komt uiteindelijk in 5 landen onafhankelijkheid (Angola, Mozambique, Kaap Verdie, Guinnee Bisau en het eiland Sao tome e prince) en als gevolg daarvan komen een half miljoen Portugezen terug naar Portugal. Deze doen een nieuwe wind door het armoedige Portugal waaien. Men heeft meer dan gemiddeld een opleiding en begint nieuwe bedrijfjes, waardoor de interne economie een boost krijgt. Door hun banden met de voormalige koloniën voorkomen ze negatieve relaties tussen deze landen en Portugal.

Tegenwoordig komen de rijke Angolezen voor een kappersbezoek naar Lissabon en om zich te kleden in de laatste haute couture. Portugezen gaan naar de voormalige koloniën om in de Portugese bedrijven goed betaalde baan te bezetten en een leven te leiden, dat qua rijkdom lijkt op vroeger.

De banden zijn nog redelijk hecht. Iedere zaterdagochtend wordt er op televisie alleen Afrikaans nieuws en Afrikaanse muziek uigezonden. In het dagelijkse nieuws wordt er ook veel eerder aandacht aan zaken in deze landen besteed dan wij in Nederland gewend zijn.

Opmerkelijk is dat er in 1973 meer kranten waren dan nu, namelijk 29 tegenover 21 nu. Misschien niet zo opmerkelijk, maar eerder schokkend is dat tijdens de dictatuur in 1973 er 236.400 soldaten waren en nu 41.500.

In 1974 ging men voor het eerst naar de stembus, na een lange dictatoriale periode. De opkomst was toen 92%. Tegenwoordig is de opkomst 47%.

 

week 9

Deze week hebben we ons appartement in Porto geregeld. Het ligt dicht bij een park met er omheen alles wat je nodig hebt, zoals supermarkt, restaurants en bakkers, buslijnen en taxi´s. Het historisch centrum ligt, volgens ons, op 20 minuten lopen, maar dat gaan we nog controleren. Je kan altijd met de bus (halte op 2 min. afstand) er naar toe.

Het Portugese stel dat ons 2 maanden komt helpen, is echt een aanwinst. Het is leuk om met meer mensen te werken, ze werken in hetzelfde tempo als wij en we hebben leuke gesprekken, ook nog eens in het grotendeels in het Portugees. Het weer is ondertussen een stuk beter. Overdag in de zon is het tegen de 20 graden. We drinken daarom tijdens de pauze koffie op het terras en dat geeft gelijk een gevoel van vakantie. Gistermiddag hebben we zelfs gebarbecued en de hele middag buiten gegeten en gezeten. 

Vandaag gaan we samen met de buren lunchen in het parochiaal centrum naast de kerk. Het geld gaat naar het dorpsfeest in de zomer, wanneer de dorpsheilige, Sint Felix, wordt geëerd. Dit is vaak het weekend in de buurt van 17 juni.

Column 8

De laatste week in Nederland was als vanouds heen en weer racen naar vrienden en familie. Veel kletsen, lachen, eten en drinken. De laatste vrienden bezochten we onderweg naar huis in België. We dachten erover vandaar in één keer naar huis te rijden. Dan kwamen we wel om 3 uur ´s nachts aan, maar we zouden wel thuis zijn.Toen we echter in Noord Spanje reden, bij Burgos, begon het te regenen en de temperatuur was ondertussen tot 0 graden gedaald, om 10 uur ´s avonds. Om te voorkomen dat we ’s nachts op ijzel getrakteerd zouden worden, besloten we een hotel te nemen, langs de weg. Ook lekker. Even rustig eten, een bad en lekker slapen.

De volgende ochtend bleek dat we de juiste keuze hadden gemaakt, want er ligt 10 cm sneeuw. We gingen op weg en niet lang daarna kwamen we in een sneeuwbui terecht tot aan Léon.Vandaar echter klom de temperatuur snel op en werd het droog. We hadden zelfs af en toe zon. Uiteindelijk kwamen we om 1 uur thuis, waar de hond ons al ongeduldig op stond te wachten.Na 4,5 maand afwezigheid van mij, dacht ik dat ie even z´n tijd zou nemen, maar tot mijn prettige verbazing sprong ie op me af en liet me niet meer gaan. We pakten alleen nog de auto uit, brachten een bezoek aan de buren met Nederlandse boerenkaas en ontbijtkoek. Ze krijgen nog rookworst en stroopwafels, maar die konden we even niet vinden in de chaos. De hele auto was volgepakt met spullen en kasten van mijn oom. En dan wil je wel eens een stroopwafel over het hoofd zien. Ook omdat het uitpakken van de auto bemoeilijkt werd door Tomé, de hond, die iedere keer de auto insprong als het kon. Het zou hem niet nog eens overkomen dat we weg zouden gaan met de auto en dan zolang wegblijven.  

De volgende dag gaan we op appartementen jacht in Porto en met goed resultaat. In het centrum van Porto een klein appartement aan de rand van een park. Zelfs met een garage. Alleen het balkon is op het noorden. De dag daarna pakken we de dozen uit en zetten de kasten in elkaar. Er komt wat orde in de chaos en wat rust in de ruimte. Met een voldaan gevoel zetten we de laatste kast van de vorige campingeigenaren de deur uit. 

Morgen komt er een Portugees stel een maand helpen. Ze willen uitvinden of het leuk is om een camping te runnen en wat er bij komt kijken. Ondertussen kunnen wij ons Portugees verbeteren. Nog 3 weken en dan gaat de camping weer open.    

 

Week6

Afgelopen week heb ikzelf ook weer eens de route noord Portugal naar Nederland gereden. Tot mijn blijde verrassing is deze korter en sneller geworden. Tenminste als je dit wilt en een paar stukken tolweg erbij neemt. Vanuit Portugal gezien ging ik bij Benavente omhoog richting Leon (voorheen gingen we via Palencia of zelfs Valladolid). Hierdoor kwam ik over een nieuw stuk snelweg bijna een uur sneller bij Burgos. Daarna eerst een stuk als vanouds. Maar in Baskenland vond ik een nieuwe snelweg die middels lange tunnels dwars door de bergen ging waar je op de oude snelweg vooral kronkelde en veel over de bergen heenging. Deze liep tot Victoria en scheelde bijna 2 uur rijden. Hierdoor kwam ik al om een uur of vijf bij Bordeaux aan. Door deze tijdwinst besloot ik om door te rijden over de route national tot Poitiers. Daar kwam ik tegen een uur of negen aan maar daar is het weer makkelijk om zo’n simpel en goedkoop hotelletje te vinden vlak langs de weg. Deze route nationaal is inmiddels ook snelweg met deels tol geworden. Maar heeft als voordeel dat hij rechter en dus korter is tot aan Parijs. En je kunt er makkelijk af om naar een supermarkt met benzinepomp te gaan. Dat scheelt in Frankrijk al gauw 10 tot 15 cent op de liter. Deze vernieuwde route national scheelde ook weer een dik uur. De tweede dag reed ik vanuit Poitiers in tien uur naar Gea in Nederland. Mijn Engelse Lady Di (TomTom) loodste me soepel langs Parijs en de rondweg rond Antwerpen was nu ook af en vlot. Kortom 1 dag 12 uur en 1 dag 8 uur rijden in mijn eentje. Te doen toch voor een vakantie in ons mooie paradijsje in Portugal?

Tegelijkertijd in Nederland: Ik werd om 8 uur ’s ochtends wakker gebeld door Bing met de melding dat hij uit Portugal vertrok, heb toen een lekker ontbijtje op bed gegeten en een stuk in een spannend boek van Ludlum gelezen. Van 10 tot 12 het laatste afval weggebracht samen met mijn zwager en toen weer naar bed (ik moest ’s nachts tot 4 uur werken), om rond 4 uur weer wakker ge-smst te worden door Bing dat hij in Frankrijk zat.Terwijl ik lekker een film zat te kijken, was Bing op zoek naar een hotel.

De volgende dag werd ik weer wakker ge-smst door Bing. Tijdens het uitzoeken en inpakken van de spullen die mee moeten naar Portugal, reed Bing weer 300 kilometer. Zijn volgende 400 km heb ik geluncht met mijn schoonzus.Daarna nog 200 km, dat wil zeggen 2 uur lezen en tv kijken om elkaar in de armen te kunnen vallen.

Week 5

Nederlanders zijn zuinig zeggen alle buitenlanders en de Nederlanders zelf. Het wordt altijd met een negatieve klank uitgesproken.Laatst vertelde mijn neef dat hij die ervaring ook op Bonaire had. Daar werkte hij als duiker en Amerikanen nemen altijd alle extra´s zonder naar de prijs te vragen. De Nederlanders nemen altijd het minimale. Het lijkt mij heel logisch om de prijs te vragen, want je weet maar nooit of het te duur voor je is. Het lijkt mij geen vorm van foute zuinigheid. Misschien zijn de Amerikanen die naar Bonaire komen al zoveel geld aan de reis kwijt dat het hele rijke Amerikanen zijn, die niet op hoeven te letten.

Afgelopen week ging ik naar de fysiotherapeut om naar mijn knie te laten kijken. Ik had niet echt een acute blessure, maar er gaat iets niet lekker met mijn linkerknie. Als ik hardloop, stevig fitness of enthousiast dans, krijg ik altijd last van mijn linkerknie. De therapeut gaf allemaal technische, nog net te begrijpen, informatie en adviseerde steunzolen. Nu kon ik niet aangepaste steunzolen bij Tell-sell of in de schoenenzaak kopen, maar ik dacht: kom, op de camping moet ik zomers veel staan en lopen; er is geen vlak stukje grond en in de winter hebben we zwaar werk. Kom, ik laat mij steunzolen aanmeten. Ik dacht letterlijk: ik ga niet vragen naar de prijs. Wat het ook is, ik zal er geen lening voor af hoeven te sluiten. Toen ik mijn steunzolen afhaalde was ik 201,50 euro lichter. Het klopt, ik hoef er geen lening voor af te sluiten. Ik hoef er zelfs geen boterham minder om te eten. Ik wil wel dat ze meer dan 10 jaar meegaan. En, het moet me van het hart. Volgens mij hoeft het niet zo duur te zijn, maar aangezien het door de verzekering vergoed wordt, heeft de particulier geen probleem en kan de ondernemer grof verdienen.

Bij het fitnesscentrum moest ik, naast het maandgeld ook 125 euro inschrijfgeld betalen. Denk je voor 46 euro klaar te zijn, moet je 171 euro betalen. Nou ja, 75 euro was ook goed, en als ik nog wat potentiële klanten aanbracht, zou het maar 25 euro zijn. Zuinigheid vind ik nog niet zo verkeerd en ik geef wel altijd fooi, zolang de service dat verdient.

Candemil

Van integratie…... Nadat we al snel in geïntegreerd raakten met en tussen de Portugezen, bleef die met de buitenlandse gemeenschap achter. Dit komt vooral door onze eigen weerstand helemaal op te gaan in die groep omdat we dat als een valkuil zien. Maar nu na acht jaar hier krijgen we toch ook meer contact met een aantal buitenlanders hier in noord Portugal en net over de grens in Spanje. Zo heb ik de afgelopen week gegeten bij een groep Portugese dorpsgenoten, Duitse streekgenoten en Engelse grensgenoten. Daardoor spreek is wekelijks dus ook vier talen en daar gaat het soms wel van duizelen.

Zo hoor ik ook dat we het makkelijkst klanten trekken uit ons eigen taalgebied. Dit ondanks het feit dat we allemaal meertalige websites hebben en bij meertalige gidsen en verhuur sites zijn aangesloten. Onze Engelse collega’s van verhuur accommodaties in de buurt trekken vooral klanten uit Groot Brittannië en wij vooral uit Nederland en België. Kennelijk richten we ons het makkelijkst op onze eigen landen en zoeken tegelijkertijd onze landgenoten het gemak van de herkenning. Alleen in juli en augustus komen er steeds meer Portugeze, Spanjaarden en Fransen bij.

Tot Convivio…… De andere maanden komt er vooral door de mond op mond reclame steeds meer andere Europeanen bij. En hiermee wordt de camping toch langzaamaan een afspiegeling van de smeltkroes die we proberen te zijn.   

Week 4

Nederland

Een week van grote opruiming achter de rug. Ruim 500 kg grof vuil aan hout, papier en ijzer. 10 dozen snuisterijen voor Koninginnedag en 10 dozen postzegels naar de veiling. Het is balanceren tussen alles opruimen, maar niet te snel en ondoordacht. Het zijn maar spullen, maar wel spullen waar iemand aan gehecht was, waar ik aan gehecht was. Langzaam dringt het tot me door dat dit de laatste weken zijn dat Zwolle mijn thuis is. Een apart gevoel en een reden om er bewust en volop van te genieten.

Tegelijkertijd realiseer ik me, op een ander vlak, dat het leven zoals ik het nu leef en wat ik tot nu toe geleerd heb, belangrijk is in de rest van mijn leven. Gezien mijn leeftijd, 51 jaar, kan ik niet verwachten dat ik een compleet andere richting in kan slaan en daar dan carriere in kan maken. De rest van mijn leven, en dat kan nog wel 30 tot 40 jaar zijn, zal gebaseerd moeten zijn op wat ik tot nu toe er van gemaakt heb. Ik maak dus de balans op van wat ik er leuk aan vind en wat niet. Is het leuk, dan blijft het; is het niet leuk, dan moet er iets veranderen. Gaat het lukken of niet, dat zien we dan wel weer. De uitdaging om er aan te werken is op zich al een mooie invulling.    Wat is tenslotte de zin van het leven?

Candemil

In Portugal is de zittende president Cavaco Silva. Een slechte bijdrage van hem aan de economische crisis, het ene fraude en afluister schandaal na de andere hebben niet gemaakt dat hij vertrouwen heeft verloren. Sterker, hij heeft in alle districten gewonnen en in één ronde meer dan 50% van de stemmen gehaald. Een vader-achtige leider is kennelijk wat veel mensen willen. Gedrag en beleid en daden zijn helaas te vaak van ondergeschikt belang. Daarnaast is het ook nog eens zo dat nog niet de helft van de kiezers is gaan stemmen. Veel zijn weggebleven uit protest omdat geen van de kandidaten echt breed werd gedragen. Bij een normale opkomst van 70 tot 80 % zou een totaal andere uitslag mogelijk zijn geweest.

Economie in Europa. In Duitsland gaat het in snel tempo weer de goede kant op met de industrie. Hierdoor zijn ze momenteel bezig om in Portugal en Spanje 50.000 goed opgeleidde maar werkloze jongeren te halen voor met name de technische en IT industrie. Ze bieden een meerjarige stage voor een laag salaris. Maar toch, zo is iedereen een beetje geholpen.   Misschien is dat de zin van Europa?

Column week 3

Nederland

Per 1 januari is het werk bij TNT acuut gestopt. Niet omdat ik me uitgeschreven heb of het uitzendbureau me er uitgeknikkerd heeft, maar omdat er zo weinig post is, dat ze maar zeer weinig mensen nodig hebben. Het geeft me tijd om het huis van mijn oom op te ruimen, dus ik hoef me niet te vervelen.

Kijkend naar de Nederlandse samenleving, via de media weliswaar, moet ik concluderen dat ik tot de oudere generatie ga behoren en dat de nieuwe generatie het anders wil, anders doet. Zoals wij meer vrijheid wilden en gelijkwaardigheid ten opzichte van de generatie van onze ouders. Zij vonden het vreselijk, wij vonden het logisch. Zij dachten dat de maatschappij ten onder zou gaan, wij dachten dat ie beter zou worden. We kunnen er  natuurlijk over nadenken of het beter is geworden of niet. Je komt dan tot de conclusie dan sommige dingen slechter zijn geworden, vele zaken zijn beter geworden en sommige dingen zijn alweer wat teruggedraaid.Is dat nu weer aan de orde? Of, wordt het echt slechter. Worden we echt minder tolerant, minder solidair, te egoïstisch, agressiever? Is dat logisch of onoverkomelijk? De tijd zal het uitwijzen. Ikzelf denk dat het niet zozeer de veranderingen in het dagelijks leven, het leven in ieder zijn straat, zijn. Het is de media die op incidenten en extreme gebeurtenissen de nadruk legt, waardoor we bang zijn dat dit de maatschappij is waar we heen gaan. Nee, het is nog niet in ons dagelijks leven en in onze straat, maar het staat er aan te komen. Uiteindelijk is dat niet zo, want wij maken ons dagelijks leven en onze straat en wij weten hoe we ons netjes moeten gedragen, aardig en sociaal moeten zijn. Zolang dat maar gebeurd, ben ik nergens bang voor.

Candemil,

In Portugal is iedereen ervan overtuigd dat ze het zonder de IMF en Europees geld kunnen redden. Er zit weer een beetje groei in de economie, het toerisme trok afgelopen jaar alweer aan en de verwachting voor dit jaar zijn gunstig. Werkloosheid weliswaar boven de 10% maar ook dat daalt alweer. Vervelendste kanten van het overkomen van de crisis zijn de verhoogde belastingen, verhoogde prijzen, verlaagde salarissen en uitkeringen en meer tolwegen. Maar meer nog leven de presidents verkiezingen die over 2 weken zijn. Iedereen geeft elkaar de schuld van de crisis en er zijn wel 6 kandidaten. Van kleine linkse en rechtse splinters en van alle grote partijen. Hevig felle debatten en vele goodwill bezoeken aan dorpen en steden, echte campagnes dus. Om de beurt doen ze beschuldigingen van corruptie uit het verleden, want bijna alle kandidaten komen voort uit de rijke machtige families. Voor de grote economische projecten is altijd de steun van één van deze families gekocht. En weer vele beloften voor de toekomst worden gedaan.

Waar de Nederlandse tv het voornamelijk heeft over de overstromingen in Australië met interviews met Nederlanders daar, heeft de Portugese het vooral over de overstromingen en vele doden in Brazilië en interviews met Portugezen. De focus wordt overal bepaalt door afstand x bekendheid x aantal doden.  

 

Column week 3

Nederland

Per 1 januari is het werk bij TNT acuut gestopt. Niet omdat ik me uitgeschreven heb of het uitzendbureau me er uitgeknikkerd heeft, maar omdat er zo weinig post is, dat ze maar zeer weinig mensen nodig hebben. Het geeft me tijd om het huis van mijn oom op te ruimen, dus ik hoef me niet te vervelen.

Kijkend naar de Nederlandse samenleving, via de media weliswaar, moet ik concluderen dat ik tot de oudere generatie ga behoren en dat de nieuwe generatie het anders wil, anders doet. Zoals wij meer vrijheid wilden en gelijkwaardigheid ten opzichte van de generatie van onze ouders. Zij vonden het vreselijk, wij vonden het logisch. Zij dachten dat de maatschappij ten onder zou gaan, wij dachten dat ie beter zou worden. We kunnen er  natuurlijk over nadenken of het beter is geworden of niet. Je komt dan tot de conclusie dan sommige dingen slechter zijn geworden, vele zaken zijn beter geworden en sommige dingen zijn alweer wat teruggedraaid.Is dat nu weer aan de orde? Of, wordt het echt slechter. Worden we echt minder tolerant, minder solidair, te egoïstisch, agressiever? Is dat logisch of onoverkomelijk? De tijd zal het uitwijzen. Ikzelf denk dat het niet zozeer de veranderingen in het dagelijks leven, het leven in ieder zijn straat, zijn. Het is de media die op incidenten en extreme gebeurtenissen de nadruk legt, waardoor we bang zijn dat dit de maatschappij is waar we heen gaan. Nee, het is nog niet in ons dagelijks leven en in onze straat, maar het staat er aan te komen. Uiteindelijk is dat niet zo, want wij maken ons dagelijks leven en onze straat en wij weten hoe we ons netjes moeten gedragen, aardig en sociaal moeten zijn. Zolang dat maar gebeurd, ben ik nergens bang voor.

Candemil,

In Portugal is iedereen ervan overtuigd dat ze het zonder de IMF en Europees geld kunnen redden. Er zit weer een beetje groei in de economie, het toerisme trok afgelopen jaar alweer aan en de verwachting voor dit jaar zijn gunstig. Werkloosheid weliswaar boven de 10% maar ook dat daalt alweer. Vervelendste kanten van het overkomen van de crisis zijn de verhoogde belastingen, verhoogde prijzen, verlaagde salarissen en uitkeringen en meer tolwegen. Maar meer nog leven de presidents verkiezingen die over 2 weken zijn. Iedereen geeft elkaar de schuld van de crisis en er zijn wel 6 kandidaten. Van kleine linkse en rechtse splinters en van alle grote partijen. Hevig felle debatten en vele goodwill bezoeken aan dorpen en steden, echte campagnes dus. Om de beurt doen ze beschuldigingen van corruptie uit het verleden, want bijna alle kandidaten komen voort uit de rijke machtige families. Voor de grote economische projecten is altijd de steun van één van deze families gekocht. En weer vele beloften voor de toekomst worden gedaan.

Waar de Nederlandse tv het voornamelijk heeft over de overstromingen in Australië met interviews met Nederlanders daar, heeft de Portugese het vooral over de overstromingen en vele doden in Brazilië en interviews met Portugezen. De focus wordt overal bepaalt door afstand x bekendheid x aantal doden.  

Column week 2

Zwolle

Het jaar begon goed. Op 3 januari ging ik ´s avonds naar een cursus in Raalte, een dorp 20 min verderop. Daar rijdt een trein die alleen maar tussen Zwolle en Nijverdal gaat. Die avond was het behoorlijk guur. Op de terugweg was ik 20 minuten te vroeg op het station. De trein die ik hebben moest, stopte, maar moest eerst nog naar Nijverdal, om vervolgens terug te komen. Aangezien dit de enige trein op dit station was, wist de conducteur dat ik daar 20 minuten in de kou moest zitten en zij nodigde me uit om dan maar mee te rijden, zodat ik in ieder geval warm zat.Nog 5 weken en dan zit mijn verblijf in Nederland er alweer op. Het is een luxe dat ik zo in een ander leven kan stappen en weer nieuwe of opnieuw oude kanten van mezelf bewust kan ervaren. Het is bijzonder dat ik, bij toeval, aan het ziekbed van mijn oom van 92 heb kunnen zitten en zijn laatste dagen intens heb mogen meemaken. Nu leef ik nog eenmaal de geschiedenis van hem en mijn tante door hun huis op te ruimen. Voor mij een goede manier van afscheid nemen. 

Nog een paar weekjes om enkele gewoontes er in te slijten, zodat ik die in Portugal makkelijker vol kan houden. (Ik heb geleerd dat je niet moet zeggen ik ga het proberen, maar gewoon ´Ik ga het doen`). Bij mij zal dat wel niet werken, want stiekem denk ik toch ´Ik hoop dat het gaat lukken´. Het voordeel is wel dat ik hier gemerkt heb dat het prettig voelt. Mijn energieniveau ligt hier hoger doordat ik actiever ben en dat voelt goed. We zullen zien.

Candemil

Mensen die zich bezig houden met catastrofes, overstromingen door klimaat veranderingen, de stijging van de zeespiegel en dergelijke hebben een paar gebieden in de wereld aangewezen als extreem veilige gebieden. Nu ben ikzelf niet zo’n doemdenker maar het is wel erg prettig te weten dat dit noordwestelijke puntje van Portugal op die kaart staat. Als ik de beelden van Australië zie waar uitzonderlijk veel regenwater 10% van de huizen in de steden heeft vernield. Dat België, Nederland en Duitsland smelt en regenwater nauwelijks meer kunnen verwerken. En wij hier in Portugal en Spanje nu al twee winters regenbuien te verwerken krijgen van 50 mm per nacht. Bijzonder is verder dat het vooral in de Europese winter gebeurt. De zomers hier worden juist steeds warmer en droger. Grootste nadeel voor mijzelf is dat ik maar de helft van de dagen in deze periode buiten kan werken. Om de camping verder te verbeteren, bomen te kappen en verwerken, daken verbeteren. En de binnenklusjes raken weer een beetje op.Maar geen doden hier door overstromingen. Hoewel wel steeds meer vissers langs de kust verdrinken in deze verraderlijke zee en hun kleine bootjes. Dit zou komen door de vaker ruwere zee.

En dan moet mij de moed van deze Nederlandse regering nog even van het hart. Alle overheids informatie zegt dat er geen gezondheids risico’s zijn voor de omwonenden van de brand in Moerdijk. En twee bezoekende ministers durven er de auto niet uit. Er moet weer een nieuwe of verlengde bezettingsactie in Irak komen, vinden ze, en ze doen weer alsof dat net als vroeger in Indonesië (toen nog Nederlands Indië) alsof het een politie (politionele) trainings actie betreft. 

Week 1 2011

Nederland

En dan is het weer een nieuw jaar. Ik wens iedereen een 2011 met veel compassie. In een polariserende maatschappij als de onze, is het een ondergesneeuwd begrip dat weer meer aandacht verdient.2010 was de polarisatie ten top, opgebouwd in 9 jaar. Het is tijd voor de reactie.

Uit nieuwsgierigheid ben ik vanavond, 2 januari, naar een oecumenische dienst geweest in een moskee, georganiseerd door de Islamitische, Joodse en Christelijke gemeenschap van Zwolle. De essentie van de dienst was, het motto dat mijn moeder had: wat gij niet wil dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet. Het blijkt in alle religies voor te komen. Ondertussen ben ik niet meer een aanhanger van welke religie dan ook, maar dat motto staat voor mij nog steeds en heeft mij wel degelijk bij dilemma´s geholpen.Het maakt niet uit wat je gelooft of dat je gelooft. De essentiële normen en waarden zijn universeel, tot een minimum beperkt en in ieders genen.

Candemil

Alle lezers, volgers, vrienden en gasten een goed, gezond Nieuwjaar.

Het is even stil geweest. Met de kerstdagen naar Nederland en dus Gea gevlogen. Enorm geschrokken van de temperatuur verschillen. Hier overdag 15 graden, vaak zon, en daar grijze lucht, witte grond en bijna permanent onder de nul. Maar wel weer even samen en dat maakte veel goed. Maar tien dagen Nederland in de winter maken ook wel weer dat het weer fijn is hier te zijn, zo vlak voor de jaarwisseling weer terug. Begin februari weer met de auto naar Nederland en dan rijden we half februari samen weer terug. En kunnen we ons voorbereiden op een nieuw seizoen. De reserveringen beginnen alweer te lopen.

Het komende seizoen wil ik meer historische elementen opnemen in onze wandelingen hier. Zoals deze middeleeuwse schandpaal. En komende weken laat ik foto’s zien van een middeleeuwse galg en watermolens, Romeinse paden, Moorse terrassen waar onze wijn vandaan komt, Keltische/Romeinse opgravingen etc. Ook op ons eigen terrein heb ik nu Keltische werktuigen gevonden (zo’n 2000 jaar oud).

Week 50

Nederland , Gea heeft deze week wat te dicht op stervensbegeleiding gezeten. Haar Oom is overleden en ze heeft dit heel intensief beleefd. Daarom even geen bijdrage aan deze Convivio impressie.

Wel uit Portugal

Portugal is in crisis. Al dagen wordt het nieuws ermee geteisterd. Er is onvoldoende suikerriet aangeleverd uit de voormalige koloniën waardoor er onvoldoende suiker kan worden geproduceerd. Met de feestdagen voor de deur wordt er veel suiker gebruikt voor gebak, Portugese oliebollen, drank en in de koffie. De supermarkten zijn nagenoeg leeg en als ze al hebben mag er een kilo per klant worden gekocht. Allerlei trucs worden verzonnen en Spanje wordt steeds meer bezocht. Er ontstaat weer smokkel, hamsteren en zwarte handel. Het witte goud is een investering geworden.

Voor de economische crisis komt er hulp uit verrassende hoeken. China leent geld aan Portugal en gaat grootscheeps investeren. Dit doen ook Venezuela en Brazilië. Deze voormalige kolonie is inmiddels één van de grotere economieën in de wereld geworden en machtiger dan Portugal. Het haalt grote sport evenementen binnen en heeft er net als Rusland ook het geld voor. Gelukkig groeit de produktie van windmolens en zonnepanelen hier enorm en doet Portugal goed mee in de ombouw van haar auto industrie in elektrische auto’s. Ook zijn de tekenen voor het toerisme weer goed. Kunnen we net als het afgelopen jaar een topjaar draaien. 

Week 49 Nederland 

Al het fysieke werk op de camping blijkt goed voor een goede conditie. Bij de healthcheck van het fitnesscentrum blijk ik 3 jaar jonger dan mijn leeftijd. Nu nog wat kilo´s er af en dan is het goed. Maar ja, overgang en afvallen gaat niet goed samen. Ik en afvallen hebben nog nooit goed samen gegaan. Ik werk dan ook vooral aan mijn innerlijk.

Wat mij op mijn werk bij TNT opvalt is de collegialiteit. Ieder heeft zijn eigen taak en aan het eind van een dienst helpt iedereen elkaar om de klus als geheel geklaard te krijgen. Wat ook heel leuk is de diversiteit aan mensen. Qua leeftijd, sekse, cultuur, thuissituatie, andere werkzaamheden. Van de student tot de vutter en culturen van over de hele wereld. Het werkteam is niet in een hokje te stoppen. Ik hou daar wel van.

Het valt mij op dat de jongeren (zeker tot 30 jaar) mij allemaal met u aanspreken. Iets wat zo vaak gebeurd, dat ik maar niet meer zeg: ´je hoeft geen u te zeggen hoor´. Ik hoor nu officieel tot de (zonder twijfel) oudere generatie.

Candemil

Na een ijzig koude week met dagen van maar 7 graden en nachten rondom de nul, is het weer de afgelopen twee dagen omgeslagen. Letterlijk zo’n 10 graden omhoog. Nu zijn de nachten weer 10 graden geworden en wordt het overdag alweer gauw 17 graden. Maar ook nat. Een goede tijd om weer wat te planten. Zo heb ik voor op het uitgebreide camper/parkeerterras vier olijfboompjes gekocht van een soort met grote olijven. Deze zijn ook goed laag te houden zodat ze het nieuwe uitzicht niet veel beperken.

De Portugese regering doet zijn uiterste best om de Europese Unie en de IMF buiten de deur te houden. Ze hebben geen zin het voorbeeld van Griekenland en Ierland te volgen. Gelukkig zijn er ook wel grote verschillen, zoals de banken die in Portugal gezond en sterk zouden zijn en is het begrotings tekort hier maar 10% .  Maar nu wel veel bezuinigingen (15% in de ziekenhuizen) , verlagingen van salarissen en uitkeringen (5%), ontslagen bij de overheid, inkrimpen van het leger. En tegelijkertijd prijsverhogingen zoals meer tolwegen, verhoging van alle BTW’s, verhoging van de onroerendgoed belasting en nog veel meer.

Week 48

Nederland

Mijn werk bij TNT bestaat dagelijks uit 3 uur op postcode sorteren. Op woensdag geef ik op welke diensten ik wil of kan draaien de week erop. Op donderdag krijg ik te horen voor welke diensten ik ben ingeroosterd. Dit betekent dat ik dan klaar moet staan. Zij behouden zich het recht voor om tot 2 uur van te voren af te bellen en me dan niet te betalen. Het afbellen gebeurt iedere week wel 1 of 2 keer.

Candemil

Ook in Portugal last van een koude golf. Dat betekent voor ons hier nog steeds overdag rondom de 10 graden en de nachten rondom de nul. Onze huizen koelen wel behoorlijk af. Vanochtend was het nog maar 12 graden in huis. Dus maar eens op tijd de houtkachel aan en tijdens het droge weer nog wat extra hout tot bruikbare blokken hakken. Tegen twaalven heb ik het weer boven de 20 graden in huis en kan ik behaaglijk wat werk achter de computer verrichten. Tomé trekt zich tijdens regen en kou terug in een soort winterslaap in zijn mand en staat alleen op voor eten en drinken, nou ja we wandelen ook nog drie keer per dag, maar niet van harte. Gisteren een lange wandeling met gids uit Cerveira gedaan. Daarbij weer mooie oude dingen gezien die we in onze eigen wandelingen kunnen opnemen. Zoals een 1600 jaar oud stuk Romeinse weg, de gerestaureerde middeleeuwse galg waar de veroordeelde onprettig maar prachtig uitkeek over de stad en rivier, prehistorische rotstekeningen, en veel mooie natuur en uitzichten.

 

Week 47

Nederland

Dit weekend demonstreert de kunstsector tegen de bezuinigingen. Ik vind het beangstigend dat we geregeerd worden door een groep mensen, die nog niet ziet dat een individu gezond is als hij in balans is. Je bent in balans als je meerdere kanten van je karakter en je zijn aan de orde kan laten komen. De creatieve kant is er één van. Naast de dagelijks zorg voor het gezin en zorgen dat er geld binnenkomt, is iets produceren vanuit gevoel of inhaleren van iets dat vanuit gevoel is ontstaan, een must voor een gezonde samenleving.

Het idee dat bibliotheken niet nodig zijn. Ik kom er, nu ik in Nederland ben, een paar keer in de week om te internetten. De vele mensen die daar tijdschriften lezen, de gemêleerdheid van generaties, de interesses die de bezoekers hebben. Het creëert een sfeer die mensen goed doen. Ik zie altijd dezelfde man, die altijd naar drank ruikt, of het nou ochtend is of middag. Wat zou hij doen als dit niet meer kan. Zo zijn er meer mensen, die niet mee (kunnen) gaan in de hardheid van de maatschappij, maar in de bieb hun hart op kunnen halen, hun passiviteit kunnen doorbreken, interesses kunnen blijven houden.

Film en circus wordt ontzien. Niks ten nadele van deze vormen van kunst, maar schrijnend dat ons landelijk bestuur vindt dat film en circus goed genoeg is voor de armeren en dat podiumkunsten en muziek toch echt voor mensen met een opleiding en geld is. Ik weet dat ik vrij cynisch kan zijn, maar de term ´brood en spelen´ komt wel bij me op.

 

Van de week kwam ik bij mijn leverancier van bouwmaterialen. Terwijl ik aan de balie stond te praten kwam er een man in een snelle Audi aanrijden. Uit een volle achterbak haalde hij 2 balen sokken en kwam hiermee binnen en legt ze op de balie.

Tegen mij en de aannemer zegt hij dat iedere baal acht euro kost. Wij hoeven geen van beiden op dat moment sokken. Hij laat zich niet zomaar afschepen en loopt scheldend tien minuten door de zaak heen. Na 10 minuten vertrekt hij weer op zoek naar een andere open deur om naar binnen te gaan. Veel meer dan 1 euro kan hij er toch niet aan verdienen, of 5 als ze gestolen zijn. En dan de hele dag in een Audi rondrijden om wat te verkopen.

Verderop in de week bezoek ik vrienden in de buurt. Daar is een Duitse neef op bezoek, en ja hoor ook weer in een nieuwe snelle Audi. Jonge vent van midden dertig, net afgestudeerd en nu veel vrije tijd. Voor mij is een Audi toch een beetje dure patserbak. Maar tijdens het eten raken we natuurlijk aan de praat. Blijkt een ziekenhuis 10 jaar geleden ernstige fouten te hebben gemaakt met zijn gebroken enkel en na 11 operaties in twee jaar eindigt hij half invalide en heeft de gevaarlijke ziekenhuis bacterie opgelopen. Van de schadevergoeding en uitkering kan hij nu dit soort dingen doen, maar wel half invalide.Zo zit er aan iedere Audi dus een verhaal vast……………. 

 

Column 45

 In het tv-programma Goudmijn van de KRO vertelt een Nederlandse vrouw, die Islamitisch is geworden, haar verhaal. Ze draagt een hoofddoek en is kapster. Bij haar huidige baas werd ze ontslagen, bij andere kappers wordt ze niet aangenomen. Ze heeft nu haar eigen kapsalon die goed draait en heeft veel Nederlandse klanten. Klanten die dus een kapsalon binnengaan waar een kapster met hoofddoek hen zal helpen en waarvan ze niet weten dat ze Nederlands is en op latere leeftijd Islamitisch is geworden.

 Zo vind ik de programma´s ´man bijt hond´ en ´the secret milionaire´ ook inspirerend. Deze programma´s brengen mensen naar voren, die in de maatschappij niet voor vol worden aangezien en vaak zo behandeld, maar wel degelijk vaak een verhaal hebben dat op meerdere punten herkenbaarheid met jezelf oplevert. En, ook mensen die zich als vrijwilliger inzetten voor de lokale gemeenschap. Gelukkig bestaan er veel van dit soort situaties. Iets wat ik weleens vergeet als ik nieuws- en praatprogramma´s kijk en kranten lees.

 

Deze vaste medewerkers, die de baan al jaren doen en er goed in zijn, krijgen dagelijks te maken met nieuwe mensen, die langzamer werken. Dat zijn jonge mensen, die veelal studeren en de baan zien als een bijbaantje dat je alleen doet voor een beetje zakgeld en waar je zo snel mogelijk probeert weg te komen.

Candemil

De afgelopen week de jaarlijkse vergadering van de RDP (Route door Portugal) gehad. Het was voor het eerst bij het nieuwe lid Pomarinho van Dolf en Phine. Zo leren wijzelf ook de andere campings en gebieden van Portugal kennen. Vorig najaar waren we bij het andere nieuwe lid, Quinta das Cerejeiras van Gert en Teunie. Was goed om deze beide nieuwelingen te zien nu de samenwerking in de RDP weer goed en leuk gaat. Prima campings ook om mensen naar te verwijzen.

Toch zijn we ook heel verschillend. Waren wij de hele maand augustus nagenoeg vol, onze twee zuidelijkste collega’s waren 2^de helft augustus leeg. Zal wel komen door de warmte. Wij hebben daarentegen in de winter bijna geen mensen.

Allemaal zijn we met onze vergunning voorwaarden bezig. Portugal gooit dit over een nieuwe strengere boeg. In principe verdwijnt de camping rural en moeten we allemaal een sterrencamping worden. En tegelijkertijd meer en strengere eisen. Terreinen moeten worden omheind, van brandblus installaties voorzien, bereikbare receptie (bel?) bij de ingang, arbodienst voor onszelf etc. etc.

Kost wel weer een hoop, maar is deels ook wel goed. En ik ben de rest van de winter weer lekker bezig.

Portugal heeft de afgelopen week ook weer een begroting voor het komende jaar door een samenwerking met de conservatieve oppositie aan te gaan. Zo hopen ze de IMF en EU buiten de deur te houden. Maar de BTW gaat fors omhoog en ook komen er meer tolwegen bij. Daarover later meer want dit lijkt best wel lastig te gaan worden.

Week 44

In Nederland

Terwijl ik hier ben, ga ik regelmatig bij mijn oom van 92 op bezoek in het verzorgingstehuis. Het leuke is dat er een eenvoudig eetcafé beneden is waar de bewoners koffie en thee kunnen drinken en tussen de middag hun maaltijd kunnen nuttigen. Ze kunnen wekelijks aangeven wat ze per dag willen eten en tegelijkertijd of ze dit in het appartement of in het eetcafé willen nuttigen. In het eetcafé komen ook mensen uit de buurt wat eten of drinken. De bediening wordt gedaan door verstandelijk gehandicapten.

Ik zoek ondertussen tijdelijk werk voor de tijd dat ik hier ben en solliciteer via een uitzendbureau op de functie datatypiste voor 2 maanden. Ik doe 2 testen op nauwkeurigheid en typsnelheid en slaag. Nu moet ik alleen nog even het selectieformulier invullen, ook al hebben ze mijn CV. Ik vul mijn persoonlijke gegevens nogmaals in en de reden voor deze sollicitatie. Dan stuit ik op de vraag: noem een verbeterpunt. Ik vul in dat ik met betrekking tot deze functie van 2 maanden geen verbeterpunt weet. Een dag later wordt ik opgebeld dat ik het toch echt in moet vullen en me ook goed moet voorbereiden op het sollicitatiegesprek, omdat er meer van dit soort vragen kunnen komen.

In Candemil

Ben bezig de terrasplaatsen vlak en horizontaal te trekken. Vooral de plekken waar de caravans komen te staan. Ook de aanrijroute voor het tweede terras wordt verbreed en de parkeerruimte camperveld wordt uitgebreid en netjes gemaakt. Daarmee wordt het terrein vooral voor in het voorseizoen verbeterd. Zo ook het bos onder ons dat wordt schoongemaakt en het verliest een aantal bomen, en dit levert weer meer uitzicht op richting het mooie dal onder ons. En mij levert het weer brandhout op.Ook het kleine toiletgebouw onderaan krijgt een opknapbeurt. Nieuw dak erop en nieuwe wastafels. Zo wordt het hier een nette boel.

Week 43

Nederlandse Portugezen in Candemil. In ons plattelandsdorpje van 300 inwoners

Komen we die steeds meer tegen. De afgelopen maand alzo twee keer. Eerst in

het ene eetcafé waar ik lunch heb met mijn bezoekende broer en bij één van de dorpsbe-

woners alcohol probeer te kopen voor mijn port brouwsel. Dat lukt maar hij stelt me

voor aan één van de andere eters, een collega van mij zegt hij. En die man drie tafels

verderop begingt een gesprek in vloeiend Nederlands. Na een verblijf van 30 jaar is

hij tegen zijn pensioen aan teruggekeerd naar zijn geboortestreek. We spreken af om

eens gauw te komen buurten. Twee weken later tijdens een wandeling een tussenstop

in ons andere cafeetje, twee km verderop. Tijdens de lunch komt de eigenaresse/kok

langs met haar moeder. Deze begint in plat of hoog Amsterdams  te vertellen dat ze hier

een maand op vakantie is. Al 35 jaar woont ze in Amsterdam.

Ervaringen in Nederland

Ik sta bij de kassa in de toko, gerund door een familie uit Vietnam. De zoon helpt de klanten in accentloos Nederlands. De Nederlandse vrouw voor mij wordt geholpen en blijkt toevallig een aantal jaren in Hanoi gewoond te hebben. Ze voeren een geanimeerd gesprek op herkenningspunten. Dan vraagt zij: ‘ben je wel eens in Hanoi geweest?’, waarop hij antwoord: ‘ ja, maar dat was wel een cultureshock, ik vond het geen leuke ervaring.’

Ik ben in de race als sorteerder bij TNT: Er is geen sollicitatiegesprek. We worden met een groepje voorgelicht over het uitzendbureau en zijn plek in de organisatie en krijgen een snelle rondleiding door het bedrijf. Daarna moeten we een formulier met onze gegevens en mogelijke werktijden invullen. De afspraak over de datum van de training geeft even een persoonlijk contact. De drie voor mij, twintigers, worden enthousiast ingedeeld, want ze hebben een tekort aan mensen. Als ze bij mij komt, heeft ze ondertussen mijn formulier gezien en doet het af met de datum voor de training en dat ze dan kunnen zien of ik in de groep pas. Ik dacht niet dat ik negatief opgevallen was in de groep en uiteindelijk is het enige wat ik kan bedenken, dat ze mijn leeftijd heeft gezien.

Verder zit ik in een procedure voor datatypiste voor 2 maanden: ik moet via internet een test doen in nauwkeurigheid en typesnelheid en die is voldoende. Nog even een formulier met mijn gegevens invullen en klaar, dacht ik. Ze hebben mijn CV al en daar staat genoeg in om een idee over mijn denkvermogen, werkhouding en zelfstandigheid te vormen.  Vraag 5 is: noem een verbeterpunt van jezelf. Ik vul in: mb.t. dit tijdelijke baantje zou ik het niet weten. Een dag later wordt ik door de intercedente van het uitzendbureau gebeld, dat ik die vraag niet naar behoren heb ingevuld en dat ik me goed moet voorbereiden op het sollicitatiegesprek, want daar kan ik dit soort vragen verwachten.

 Week 41

Bing vanuit Portugal over de economische crisis.

Ook hier in Portugal moet de economische crisis worden bestreden, de banken worden gered en betaald. Een zwaar bezuinigingsplan en forse belasting verhogingen zijn het gevolg. Natuurlijk is iedereen dan ontevreden en stijgen de prijzen daardoor. Veel stakingen en protesten ook al is de pensioenleeftijd hier al 65 jaar en geen 60 zoals in Frankrijk en Griekenland. Maar bijna 20 % van de bevolking zakt nu onder de armoedegrens. En zo wordt Portugal vanzelf weer één van de armere landen van Europa terwijl ze daar net bovenuit aan het groeien waren. De economische crisis is in de rijkste westerse landen veroorzaakt en heeft zijn ergste slachtoffers in de armere landen gevonden. Niet alleen Europese steun gaat naar deze landen maar ook westerse schulden. En zo wordt Portugal toch ook weer een beetje een lage lonenland waarin bedrijven prettig kunnen vestigen en laten produceren waardoor Portugal langs die weg misschien weer een beetje op kan krabbelen.

Gea vanuit een tijdelijk verblijf in Zwolle .

Ik woon tijdelijk in een een stadje van 100.000 inwoners. En wat valt me op:Voor het huis is een drukke straat, waarbij ik ´s ochtends wakker wordt met het werkverkeer dat door de straat dendert.Achter het huis is een verwilderde tuin waar de katten van de verschillende buren hun speelveld hebben en dartel heen en weer springen.Ik kan alles op de fiets bereiken en binnen een kwartier.

Afgelopen week heb ik me aangemeld bij de vrijwilligerscentrale. Zij hebben een zeer divers aanbod en ik hoef alleen maar mijn wensen kenbaar te maken en er is een taak voor mij weggelegd. Ik zoek werk via uitzendbureau´s, dat tegenwoordig volledig geautomatiseerd is. Thuis meldt ik mij aan via internet, stuur mijn CV op en schrijf mij in op aangeboden functies. ´s Ochtends krijg ik automatisch via de mail de functies op mij van toepassing toegestuurd, waar ik dan weer uit kan kiezen. Kom ik in aanmerking, doe ik eventueel testjes via internet en hoor ik uiteindelijk telefonisch of ik voorgedragen ben bij het betreffende bedrijf. De groenteboer (een Nederlander) heeft groente en fruit buiten de winkel op de stoep staan met plastic zakjes, zodat ik buiten al kan pakken wat ik nodig heb. Verder heeft hij zeer goedkope groente die niet past in het model, kleur of grootte van wat wij normaal krijgen aangeboden.

Ik ben me er meer bewust van dan vroeger als ik een vrouw met een hoofddoek zie en vraag me af hoe zij zich zullen voelen. Dit komt, zonder twijfel, door de harde discussie die op dit moment gevoerd wordt, waar een negatieve invalshoek de boventoon voert. Ik zet mijn fiets op slot en doe nog een kettingslot door mijn wiel. Dat hoeft hier niet en niemand doet het, maar 15 jaar in een grote stad wonen heeft zijn sporen nagelaten en ik vertrouw er niet op dat 1 slot genoeg is. Terwijl ik in Portugal gewend ben om in ons dorp alles in het zicht in de auto te laten.

Week 39

Het weer is volledig omgeslagen. In het weekend was er zeer veel wind en regen. De schade is dan ook behoorlijk. We hebben nog een gast in de blokhut. Beide hebben zich er goed doorheen geslagen.

De politiek in Nederland is sinds zaterdag ook omgeslagen met dat het CDA-congres haar steun gaf aan het gedoogakkoord. Ik vrees dat het, over enige tijd wanneer we voortschrijdend inzicht hebben, we terug moeten kijken op deze dag als een zwarte dag in de geschiedenis. We zullen zien.

Voor mij, Gea, is het leven tijdelijk omgeslagen. Ik zit nu in Nederland met bijna Portugees weer. Ik zal enkele maanden weer een Nederlands leven leiden met zorg voor familie, bezoek aan vrienden en familie, dan ook maar geld verdienen en hobbies uitleven. Ikzelf, Bing, probeer deze winter de laatste belangrijke verbouwingen te doen en een mogelijke uitbreiding van de camping te realiseren. Als dit lukt dan kunnen we samen volgend jaar winter andere dingen in Portugal gaan doen.

Volgende week als alles weer een beetje gesettled en tot rust gekomen is, volgt meer.

Week 38

Een vraag die we zeer regelmatig krijgen is of we geïntegreerd zijn en ik sta dan altijd te schutteren. Wat betekent integratie eigenlijk? Dat ik op kan schieten met mijn buren? Dat de camping vooral Portugezen trekt? Dat ik ´s avonds later eet en vooral veel? Dat ik mijn eigen wijngaard heb, genoeg voor een jaar wijn? Dat ik mijn eigen kippen en konijnen slacht? Dat ik gelukkig ben? Of, zoals de Portugezen in de grote steden: dat ik naar de film ga, een goede voorstelling bijwoon, dat ik alles met de auto doe? Of, zoals ondernemers: dat ik veel winst maak? dat ik dingen zwart doe? Dat ik veel over de overheid klaag? Dat ik geen belasting wil betalen?

Als ik het woord integratie opzoek op internet staat er dat de sociologische betekenis van integratie is: het samensmelten van meerdere bevolkingsgroepen door ieder stappen te zetten in de richting van de ander.

Dat is dus het punt. Ik ben een individu en denk dus niet als een groep, maar in individuele ervaringen.

Integratie wordt natuurlijk ook pas belangrijk als er zoveel mensen zich op een punt anders gedragen dat het ook opvalt en je er mee te maken krijgt. Bij een individu is dat niet zo.

Eerlijk gezegd waren wij ons wel bewust van de gevaren om een groep te vormen en hebben er voor gekozen om niet permanent met andere allochtonen uit de buurt op te trekken. We hebben daar slechte ervaringen mee toen we in Tanzania werkten. Daar zaten Nederlandse bedrijven die hun Nederlandse werknemers een woonplek aanboden en een levensstijl die niet teveel verschilde van de Nederlandse. Zij leefden op compounds, een woonwijk, vaak ommuurd als beveiliging tegen de arme bevolking en ze kregen veel goederen geimporteerd vanuit Nederland. De grote verschillen tussen deze allochtone groep en de autochtonen waren al groot, maar werden nog eens uitvergroot door altijd onder elkaar deze verschillen uit te spreken. Tenslotte als je bijval krijgt, voel je het als bevestiging, dat verwart wordt met gelijk hebben. Zoals dat nu in Nederland gebeurd.

De politiek is zo bang, na Fortuin en nu met Wilders, dat ze uitgemaakt worden voor DIE daar in Den Haag die niet luisteren, dat ze de ondemocratische beweging van Wilders tot gesprekpartner hebben gebombardeerd, alsof het een democratische partij is. How low can you go.

Als je alleen al bedenkt, dat er net zoveel niet-westerse allochtonen zijn als aanhangers van Wilders. Waar blijft hun stem dan, die kennelijk gehoord moet worden

Als je alleen al bedenkt dat de PvdA een veel grotere aanhang heeft dan Wilders, waar blijft dan de paniekerige noodzaak om gehoor te geven aan die achterban.

Ik denk dat Wilders zelf een grote, voor hem oprechte angst heeft dat de Islamieten het Westen over willen nemen, maar laat hem dit doen via zijn niet democratische beweging en hem niet als democratische politieke partij gaan behandelen voordat hij dat daadwerkelijk is.

Wat ik echter wilde zeggen is, dat het niet de hele groep betreft, maar slechts een klein onderdeel van die groep, die vooral genoemd wordt, omdat het percentage het hoogst is in vergelijking met andere groepen. En als we iets fantastisch vinden in deze tijd is het om te spreken over het hoogst, het heetst, het natst etc.

Laten we de problemen zien en er de oplossing bij zoeken die past en ondertussen blijven praten over individuele gevallen. Als Wilders wil praten over de hele groep moet hij dit doen vanuit (zijn) beweging en laten we dit niet verheffen tot een democratische partij. Als wij, als individu van de maatschappij, ons ergens niet tevreden over voelen, moeten we daar over praten met anderen en over nadenken over een oplossing waar we zelf onderdeel van uitmaken en niet de ander de schuld geven en dan de politiek het op laten lossen.

En uiteindelijk weet ik nog steeds niet of wij hier geïntegreerd zijn en of integratie in Nederland echt het probleem is. 

Op zondag 4 juli vertrekt iedereen op één stel na en kunnen we even uitrusten, nog wat klussen doen en ons dan opmaken voor de drukte die vanaf volgend weekend begint.