Aan de Convívio tafel
Convívio in het Portugees betekent gezellig samen zijn. Je kunt een convívio organiseren en je hebt salas de convívio.
Dante, de Italiaanse filosoof, gaf er de volgende betekenis aan: als je mensen van verschillende pluimage, bijv. economisch of qua levensinzicht, met elkaar laat eten, drinken en praten, kan men de eigen blik op de wereld verruimen zonder veel moeite.
Verder is een convívio-leven een leven in balans. Je leeft niet van weekend naar weekend of juist van werkweek naar werkweek, maar ziet in alles wat je doet de waarde: werk, sociale contacten, creativiteit, familie. Alles in harmonie.
Met de verhalen geschreven ´Aan de Convíviotafel´ willen we een indruk geven wat we hier zoal meemaken en welke ontmoetingen er plaatsvinden.
Week 34
(sorry, wel een nieuwe week, maar zelfde weeknummer. vorige week was het verkeerde nummer)
Eindelijk regent het dan en is het directe brandgevaar (even) geweken. Mensen bestellen patat, zitten in het cafe of zijn winkelen. Dingen die je doet op een regenachtige dag. Er is ook een familie met een kind van 3 jaar, die de tent laat staan en naar een residencial (goedkoop hotelletje) gaat tot het beter weer is.
Vandaag eten we lamskoteletjes en blijkt dat we ongeveer alle slagers af moeten rijden om uiteindelijk te kiezen voor lamsbout. Daar houden we dan geen rekening mee, dat je het helemaal niet zou kunnen krijgen. We leren zo wel om relaxed te blijven. Het is zoals het is. Soms leren we ervan dat we het de volgende keer anders moeten doen, soms ligt het buiten onze macht en hebben we pech. Geen van beide keren heeft het zin om je er over op te winden.
Gasten laten vaak wat achter, soms bewust, zoals degenen die met een vliegtuig naar huis gaan en etenswaren over hebben. Maar ook veel vergeten spullen. Shampoo (hebben we al jaren niet meer gekocht) en douchegel. Om nog maar niet te spreken van onze laatste aanwinst: een bankschroef. Die is niet vergeten, maar aangeboden.
Naast het gratis achterlaten van spullen hebben we deze week een vouwwagen overgekocht van een gast. We wilden deze bekijken in onze onderzoekstocht naar de voor- en nadelen van vouwwagens en bepaalde merken. Toen we dit vertelden kregen we gelijk een offer we couldn’t refuse. Dezelfde mensen hebben het jonge katje, dat net onder de camping in het bos leefde, onder hun hoede genomen en zijn er zo aan verknocht geraakt dat ze het meegenomen hebben naar Neder.and. Ze heet vivi, naar convivio.
Gasten die om 09.00 ’s ochtends weg willen rijden, blijken een probleem met de auto te hebben. Via de ANWB komt de monteur van een garage 5 km verderop. Nadat ik eerst een monteur van 100 km verderop aan de lijn had. Er ligt namelijk ook een Candemil op de hoogte van Porto. Deze monteur kan dan gelijk even kijken naar de auto van de Portugezen, die zelf beslist of ie wel of niet wil starten. Een derde familie die weg wil heeft een lekke band onder hun karretje. Wat een toeval, wat een ziekenboeg.
Er is een familie die nog nooit in Portugal geweest is, maar het sterke gevoel dat ze hier willen gaan wonen. Dat onderzoeken ze nu en het bevalt hen tot dusver.
En een stel dat voor de 7e keer komt. Het roept herinneringen op aan de andere jaren. De jaren dat ze met de kinderen kwamen in het hoogseizoen, de Nederlandse lekkernijen zoals kaas, drop en hagelslag. En, natuurlijk onze eerste geserveerde maaltijd in ons eerste jaar.
Voor 20 mensen hadden we een kipmaaltijd bij het cafe om de hoek gehaald. Juist die middag ging het regenen en moesten we dus opeens met 20 mensen binnen zitten. Dat is behoorlijk krap, maar het ging. Toen hadden we nog het oude dak, dat niet veel meer was dan spanten waarop direct dakpannen rustten met de nodige kieren erin, waardoor de regen druppelde. Tot overmaat van ramp viel aan het eind van de maaltijd de electriciteit ook nog uit en zaten we volledig in het donker. Tot dan toe was de electriciteit weleens uitgevallen, maar nooit zo lang. Dat zei ik nog, maar al met al duurde het drie kwartier. En natuurlijk geen koffie, want daar hadden we electriciteit voor nodig.
Nu koken we zelf, hebben een maximum aantal mensen en een goed dak op het cafe. Ons kan niks meer gebeuren.
En, dan komt een dorpeling ons vertellen dat hij een huis gaat bouwen voor zijn zoon, naast het zijn en dat er veel grond moet worden afgegraven. De vraag is of wij geinteresseerd zijn. Dat zijn we. Het camperterras dat vorig jaar af zou zijn, is 1 groot gapend gat dat opgevuld moet worden. 3 dagen later is het voor driekwart opgevuld en kunnen we even niet meer gebruiken, omdat de muur eerst nog 1,5 meter hoger moet worden.
Zo is er al een winterklus voor driekwart geklaard voordat het naseizoen is begonnen.
Natuur
In het Douro-gebied, waar voornamelijk de port wordt geproduceerd is men al begonnen de druiven te oogsten. Een maand eerder dan normaal en het ziet er veelbelovend uit. Gelukkig maar, want het leek er even op dat de droge zomer een slechte invloed zou hebben.
We hebben dit jaar veel koningspages. Dit is een zeer kleurige enorme vlinder. Het is dat ze zo lastig te fotograferen zijn, anders had ik die hier geplaatst.
